سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: نخستین همایش ملی مهندسی مخازن هیدروکربوری، علوم و صنایع وابسته

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

وحید فتاحی – دانشجوی کارشناسی ارشد ژئوفیزیک دانشگاه تهران
مجید نبی بیدهندی – استاد موسسه ژئوفیزیک دانشگاه تهران
مهدی تدینی – کارشناس ارشد مهندسی نفت

چکیده:

نگار تشدید مغناطیسی هسته ای (NMR) با نگارهای نوترون، چگالی و مقاومت ویژه متفاوت می باشد، زیرا اندازه گیری های تشدید مغناطیسی هسته ای اطلاعاتی را فراهم می کند که بر روی سیالات سازند متمرکز است و بر ویژگی های ماتریکس غیرحساس می باشد. بهمنظور ارزیابی سازند، تعیین دقیق تخلخل و تراوایی و همچنین میزان و نوع سیالات موجود در سازند، ضروری می باشد. . مخازن متراکم حاوی گاز در خاور میانه ۱۱ درصد از مخازن متراکم حاوی گاز جهان را شامل می شود. این در حالی است که هنوز به صورت ویژه عملیات اکتشافی چندانی برای یافتن این گونه مخازن در خاورمیانه و بویژه در ایران انجام نشده است. به همین منظور در این مقاله برای تخمین تخلخل توسط ترکیب نگارهای تشدید مغناطیسی و چگالی، از داده های حاصل از سه چاه یکی از مخازن متراکم حاوی گاز در منطقهObaiyedدر غرب مصر استفاده شده است. سپسمقادیر تخلخل پیش بینی شده با تخلخل حاصل از مغزه های چاه مقایسه گردیده و نتایج قابل قبولی بدست آمده است. معمولا از ترکیب نگارهای نوترون و چگالی به منظور تخمین تخلخل استفاده می گردد که این امر برای مخازن متراکم حاوی گاز از دقتبالایی برخوردار نمی باشد. اثراتی از قبیل سنگ شناسی، هیدروکربن های گازی و ناهمگنی سازند در ماسه های شیلی، عدم قطعیت محاسبه تخلخل را بالا می برد. با ترکیب نگارهای تشدید مغناطیسی هسته ای و چگالی، عدم قطعیت تعیین تخلخل به صورت قابل توجهی کاهش می یابد که در واقع از حذف نگار نوترون ناشی می شود. این حذف نیازمند مقدار اشباع سیال در ناحیه آغشته می باشد. نمونه های میدانی اهمیت ترکیب نگارهای تشدید مغناطیسی هسته ای و چگالی را در تعیین تخلخل مخازن متراکم حاوی گاز در مقایسه با نگارهای دیگر نشان می دهد.