سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: اولین همایش مشترک انجمن مهندسین متالورژی و انجمن ریخته گری ایران

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

محمدعلی نیلفروش همدانی – کارشناس ارشد محیط زیست ذوب آهن اصفهان

چکیده:

دنیا تقریبا خط مشی کاهش الاینده CO2 را دنبال می کند صنایع فولاد فقط حدود ۵% از آلودگی CO2 را از کل ۱۲۰۰ میلیون تن CO2 درسال ۱۹۹۰ دربرمیگیرد اتحادیه اروپا انگیزه های قوی تجاری برای کاهش CO2 دارد و این امر در زمانی اتفاق خواهد افتاد که تقاضای فولاد بیش از حال حاضر است تغییر طرح فرایندهای درحال بهره برداری موجود در راستای کاهش آلایندگی CO2 حتی درصورت امکان اجرا بسیار پرهزینه خواهد بود علیرغم این بسیاری از راه حلهای ارایه شده دراین جهت حرکت می کند راه حل دیگر تمرکز روی افزایش CO2 درگاز خروجی و سپس به دام انداختن آن می باشد بطوریکه به طبیعت وارد نشود این راه حل ها عملی ولی گران می باشد درهر حال امروزه راه حل ها و تکنولوژی های وجود دارد که اگر به طور کامل اجرا شود می تواند آلودگی CO2 را بدون تغییر قابل ملاحظه ای درروشهای جاری بهره برداری کاهش دهد در این مقاله درزمینه استفاده از چنین تکنولوژی هایی درواحدهای تولید فولادبحث می نماید.