سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: دومین کنفرانس ملی مدیریت بحران

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

کرامت الله زیاری – استاد گروه جغرافیا و برنامه ریزی شهری – دانشکده جغرافیا – دانشگاه ته
مرتضی شعبانی کوچصفهانی – دانش آموخته کارشناسی ارشد طراحی و برنامه ریزی شهری و منطقهای
شیوا یزدچی – دانش آموخته کارشناسی ارشد طراحی و برنامه ریزی شهری و منطقهای

چکیده:

بافتهای تاریخی که به عنوان بخشی لاینفک از هویت و فرهنگ شهرها قلمداد میشوند، عموماً به دلیل قدمت و وضعیت نامطلوب برنامهریزی وطراحی خود از آسیبپذیرترین بافتهای شهر در مواجهه با حوادث طبیعی به شمار میروند. لذا میتوان با بهرهگیری از دانش شهرسازی اینگونه بافتها را به میزان زیادی در برابر مخاطرات پایدار و برگشتپذیر ساخت. این پژوهش ضمن مطالعه محله امامزاده یحیی در منطقه ۱۲ شهر تهران به عنوان یک بافت دارای ارزش تاریخی و جمعآوری اطلاعات از روشهای پیمایشی و تجزیه و تحلیل دادهها از روشهای کمی و تحلیلی به ارائه پیشنهادات و راهبردهایی در جهت کاهش آسیبپذیری بافت مذکور میپردازد. دستاوردهای این پژوهش میتواند به عنوان یک چهارچوب اقدام جهت ارتقای پایداری و برگشتپذیری بافتهای تاریخی مورد توجه قرار گیرد