سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: ششمین همایش ملی مهندسی محیط زیست

تعداد صفحات: ۱۱

نویسنده(ها):

اسدالله دیوسالار – عضو هیأت علمی و استادیار گروه جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشگاه پیام
مرتضی شعبانی –
سجاد فردوسی –
سعید برجی –

چکیده:

دسترسی به انرژی یکی از عوامل مهم توسعه اقتصادی کشورها به حساب می آید. از طرف دیگر مصرف انرژی سبب انتشار گازهای گلخانه ای شده و تغییرات آب و هوایی را تشدید می کند. از زمان مطرح شدن موضوع انرژی در برنامه ریزی شهری، راهکارهای بسیاری، در قالب سیاست های برنامه ریزی برای کاهش و بهره وری مصرف انرژی ارائه شده است. از جمله تاثیرگزارترین این راهکارها می توان رویکردهای شهرهای فشرده، توسعه حمل و نقل محور و رشد هوشمند را نام برد. در این مقاله، هر یک از رویکردهای مذکور به همراه اصول آن ها ارائه شده و نحوه تاثیر آن ها بر کاهش مصرف انرژی عنوان می گردد. سپس انتقادات وارد شده به هر یک مورد بررسی قرار گرفته و در نهایت تاثیر یا عدم تاثیر آن ها در کاهش مصرف انرژی بیان می شود. اطلاعات و داده های مورد نیاز به روش کتابخانه ای گردآوری شده است.