سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: چهارمین کنفرانس برنامه ریزی و مدیریت شهری

تعداد صفحات: ۱۵

نویسنده(ها):

آزاده قرائی – دانشجوی کارشناسی ارشد برنامه ریزی شهری و منطقه ای،پردیس هنرهای زیبا،
زهرا آقائی – دانشجوی کارشناسی ارشد برنامه ریزی شهری و منطقه ای،پردیس هنرهای زیبا،

چکیده:

باتوسعه روزافزون محله های شهری درچنددهه اخیر محله های قدیمی درکشورما دستخوش کم توجهی قرار گرفته اند که این امر زوال تدریجی کم رنگ شدن حیات شهری و … را موجب شده است این محله های سنتی نیازمند برنامه ریزی مجدد هستند تا ساختار خود را احیا نمایند بنابراین تحلیل ساختار محله های شهری سنتی و تلفیق ساختار آنها با اصول دیدگاه های معاصر توسعه پایدار شهری می تواند معیارهای مطلوبی را دراختیار شهرسازان قرا ردهد که به وسیله آنها پاسخگویی به نیازهای امروز و حفظ هویت تاریخی و فرهنگی امکان پذیرخواهد بود یکی از دیدگاه های معاصر توسعه شهری دیدگاه نوشهرسازی است که مجموعه اصولی را برای برنامه ریزی فراهم می کند که قابلیت زیست پذیری واحدهای همسایگی و خلق محیط دوستانه برای عابران را به دنبال دارد پژوهش حاضر به دنبال این است که با تلفیق معیارهای دیدگاه های نوشهرسازی و شهرسازی سنتی ایران به راهبردهایی برای برنامه ریزی دریک محله دست یابد محله چیذر محله ای با بافت سنتی وراگانیک درشهر تهران استکه هنوز حیات سنتی ایرانی به طور نسبی دران به چشم می خورد.