سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: یازدهمین کنفرانس مهندسی حمل و نقل و ترافیک ایران

تعداد صفحات: ۲۰

نویسنده(ها):

مهسا فغفوریان – کارشناسشهرسازی ،دانشجوی کارشناسی ارشد برنامه ریزی منطقه ای دانشگاه

چکیده:

افزایش جمعیت در شهرهای بزرگ و به دنبال آن وسعت شهرها، پیشرفت صنعت اتومبیل و توسعه حمل ونقل از جمله عواملی است که به کثرت تعداد وسایل نقلیه شخصی می انجامد که این کثرت مشکلات متعددیرا سبب شده است.در این میان حمل و نقل عمومی و به طور خاص مترو به عنوان یکی از وسایل حمل و نقل عمومی می تواند راهکاری مناسب برای حل این مشکلات باشد. ایستگاه های مترو مهمترین نقاطی هستند کهکالبد موجود شهر را با خطوط حمل و نقل زیرزمینی پیوند می دهند.این ایستگاه ها به عنوان میدان جاذبه ای عمل میکند که به رشد انواع کاربری ها در محدوده پیرامون و حوزه نفوذ ایستگاه ها منجر می شود . رویکرداساسی برای سامان دهی استفاده از اراضی شهری ، رویکرد توسعه حمل ونقل محور است. توسعه مبتنی بر حمل و نقل ،ارتباطی بین کاربری زمین و حمل و نقل را ایجاد و از کاربری زمین، تصویری کاراتر ارایه می کندو میزان استفاده از حمل و نقل عمومی را افزایشمی دهد در میان الگوهای مختلف توسعه ، این نوع از توسعه ضمن بهره مندی از اصول رویکردهای نوین در برنامه ریزی شهری، میتواند گامی مؤثر در دستیابی به اصولتوسعه پایدار شهری بردارد .بدنه اصلی این رویکرد خطوط حمل ونقل است که بر جابه جایی جمعیت وخدمات تأثیر زیادی دارد.در این پژوهش با تأکید بر ایستگاه مترو صادقیه، سعی شده است از طریق برنامه ریزی استراتژیک و با استفاده از تکنیکSWOT و ماتریسIE راهبردهایی برای توسعه حمل و نقل محورTOD) در استفاده از اراضی پیرامون ایستگاه مترو صادقیه ارائه شود تا با بهبود استفاده از اراضی اطراف ایستگاه مترو بتواند در تحقق توسعه شهر نقشاساسی و محوری ایفا کند و به محرک مهمی در اصلاح ساختار شهری تبدیل شود