سال انتشار: ۱۳۹۴

محل انتشار: کنفرانس بین المللی انسان، معماری، عمران و شهر

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

نازنین محمدی – کارشناس ارشد برنامه ریزی منطقه ای دانشگاه شهید بهشتی
محمد جواد برنگی – کارشناس ارشد عمران راه و ترابری دانشگاه علم و صنعت

چکیده:

حمل و نقل و جابجایی افراد و کالاهایشان یکی از دغدغه های اصلی انسان از ابتدایی ترین تا پیشرفته ترین مراحل توسعه بوده است.در گذشته وسایل حمل و نقل به شکل ساده بوده و آسیب کمتری به محیط زیست وارد می شده،اما امروزه به دلیل توسعه و پیشرفت این وسایل و عجین شدن آن با زندگی روزمره افراد، بخش مهمی از زندگی هر فرد را تشکیل می دهد.امروزه با افزایش تعداد و امکانات وسایل نقلیه در سیستم حمل و نقل و از طرفی با افزایش جمعیت و گرایش به رفاه و شهرنشینی،اکثر مردم به دنبال استفاده هر چه بیشتر ازسیستم های مختلف حمل ونقل هستند. اما نکته مهمی که در این ارتباط وجود دارد، نوع و چگونگی استفاده از این سیستم است. یکی از بزرگترین عیوب حمل ونقل آلودگی هایی است که در بستر شهر و محیط زیست ایجاد میکند و باعث از بین رفتن سلامتی افراد و طبیعت می شود.لذا باید ضمن استفاده از این امکان و رفع نیازهای کنونی مان، بتوانیم این سیستم را پایدار کنیم تا نسل های آینده نیز بتوانند به اندازه ما از این موهبت استفاده کنند. بنابراین در این مقاله سعی شده انواع حمل و نقل مانند حمل و نقل جاده ای،ریلی،هوایی و دریایی را ذکر کرده و به تاثیرات هر یک بر روی محیط زیست پرداخته سپس به ارائه راهکارهایی نظیر تنوع در سیستم حمل و نقل، کارآمدی منابع( انرژی و زمین) ، برنامه ریزی جامع و فراگیر،تمرکز بر دسترسی، اثرات کم و یا عدم وجود اثرات محیط زیست و سلامت انسان و پیشنهاداتی نظیر ارتقای کیفیت زیست محیطی، پیش بینی نیازهای حرکت کالا،توجه به نقش شبکه حمل و نقل درمدیریت بحران حوادث طبیعی پرداختیم تا گامی برای رسیدن به حمل ونقل پایدار باشد.