سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین کنفرانس ملی هواشناسی و مدیریت آب کشاورزی

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

حسین بابازاده – استادیار دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران، گروه مهندس
شیما افتخار – دانش آموخته کارشناسی ارشد، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات ت

چکیده:

کمبود منابع آب، یکی از مهمترین عوامل محدود کننده تولید محصولات کشاورزی در ایران می باشد. در این راستا رویکرد برنامه ریزی آبیاری و توزیع بهینه میزان آب آبیاری، یکی از فعالیت های موثر و کارآمد مدیریتی در استفاده و حفاظت از آب برای کشاورزی به شمار می رود. برای بهینه کردن توزیع آب، ابتدا میزان تبخیر و تعرق گیاهی برای سه محصول انتخابی گندم، جو و ذرت در اقلیم سرد و معتدل با استفاده از روش فائو- پنمن- مانتیس برآورد شد. سپس مقادیر کارایی مصرف آب و میزان آب آبیاری داده شده به گیاه در دو حالت زیر مورد بررسی قرار گرفت. حالت اول، حالتی که نسبت تبخیر و تعرق واقعی گیاه به حداکثر تبخیر و تعرق در طول دوره رشد گیاه ثابت باشد؛ حالت دوم، حالتی که نسبت تبخیر و تعرق واقعی گیاه به حداکثر تبخیر و تعرق در طول دوره رشد گیاه متغیر باشد و در کل دوره رشد، با توجه به شاخص حساسیت گیاه در هر مرحله از رشد تقسیم شود. نتایج نشان می دهد که با مقایسه این دو حالت م یتوان به مقدار قابل ملاحظه ای در مصرف آب صرفه جویی نمود و از پر آبیاری (آبیاری بیشتر از حد مورد نیاز) و کم آبیاری (آبیاری کمتر از حد مورد نیاز) نا به جا جلوگیری کرد و با کاربرد صحیح آب و توزیع بهینه آن از اتلاف آب و یا وارد نمودن تنش به گیاه جلوگیری نموده و در نهایت کارایی مصرف آب را نیز بهینه نمود.