سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: دومین کنفرانس ملی پژوهشهای کاربردی منابع آب ایران

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

عباس بخشی خیاوی – دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه رابل، گروه اقتصاد کشاورزی
محمود صبوحی – دانشیار گروه اقتصاد کشاورزی دانشگاه زابل
حسن سخدری – دانشجویان کارشناسی ارشد اقتصاد کشاورزی دانشگاه زابل

چکیده:

با توجه به اقلیم خشک و نیمه خشک ایران، آب به عنوان یکی از عوامل محدود کننده تولید، نقش مهمی در تعیین نوع وترکیب فعالیتهای زراعی ایفا میکند. هدف مطالعه حاضر تعیین الگوی کشت بهینه با هدف حداکثر کردن بازده آب با رهیافت برنامهریزی آرمانی فازی میباشد. بدین منظور، تخصیص بهینه منبع کمیاب آب بین فعالیتهای مختلف رقیب در مناطق کشت آبی استان اردبیل بکار گرفته شد. نتایج نشان داد با اجرای مدل برنامهریزی آرمانی فازی، نسبت سود به مصرف نهاده آب و نسبت مصرف نهاده آب به سطح زیر کشت در دو فصل بهار و تابستان بهبود یافته است. بنابراین، مدیران و تصمیم گیران میتوانند این مدل را برای بهینهسازی نسبت معینی از توابع مورد استفاده قرار دهند