سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین همایش ملی آموزش در ایران ۱۴۰۴

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

امید امراله – کارشناسی ارشد برنامه ریزی آموزشی (کارشناس پژوهشکده سیاستگذاری علم ، ف

چکیده:

تفکر استراتژیک از مهمترین مهارتهای مدیریت در جهان امروز است.این مهارت به برنامه ریز میآموزد که،در عین حال که شرایط آینده را در نظر می گیرد،دگرگونی شرایط امروز و آمادگی برای فردا را در راستای تدوین برنامه مورد نظر قرار دهد .از آنجا که ، برنامه ریزی استراتژیک،با در نظر گرفتن نقاط قوت و ضعف و همچنین فرصتها و تهدیدها ، مسیر سازمانها و مؤسسات و واحدهای داخلی ،از بزرگترین مؤسسه گرفته تا کوچکترین آنها را مورد توجه قرار می دهد،نمی توان آموزش و پرورش و برنامه ریزی مربوط به آن را از این نگاه مستثنی دانست. از آنجا که درسال های اخیر نظام آموزشی کشور ما با مسایلی چون، افزایش وتنوع تقاضا برای آموزش،افزایش مخارج ودشواری در تامین هزینه های آموزشی،ک ا ه ش ک ی ف ی ت آ م وز ش، سست شدن رابطه ی آموزش واشتغال و رکود در نظام های مدیریت آموزشی و مشکلاتی از این دست روبرو است و همچنین در راستای،باز اندیشی دربارهی آنچه آموزش وپرورش باید عرضه کن د، بازسازی نهادهای آموزشی برای آنچه که از آنها انتظار می رود و بازآفرینی نظام های آموزشی، برآن شدم،تا مقاله زیر را تالیف نمایم.در این مقاله به بررسی تعاریف و مفاهیم برنامه ریزی استراتژیک آموزش و پرورش،فرایند تصمیم گیری،انتخاب و ارزشیابی استراتژیک در امر آموزش و سیر تحولی و تاریخی این نوع برنامهریزی درآموزش و پرورش دنیا پرداخته شده و علاوه بر تعیین سطوح برنامه ریزی استراتژیک درآموزش،اصول،عناصر و مراحل تدوین این نوع برنامه در امرآموزش مورد بررسی قرار گرفته است و در ن هایت نتیجه گیری شد،که به منظور استقرار و نهادینه نمودن این نوع برنامهریزی(استراتژیک)در نظام آموزشی کشور در آینده،ابتدا میبایست نوع و میزان مشارکت طیف گسترده ای از نیروهای آموزشی اعم از علاقه مندان،افراد مرتبط و ذینفع در این امرتعریف،سپس نظام های یادگیری م طلوب (اهداف آموزشی) ، برای آینده مورد نظر را طراحی نموده و با بررسیهای دقیق درون وبرون سازمانی، نقاط ضعف وقوت شناسایی وفرصت ها وتهدیدها در نظام آموزشی را شناسایی کرده و در نهایت به تدوین برنامه استراتژیک برای آموزش وپرورش کشور بپردازیم . با آرزوی سرافرازی بیش از پیش کشور اسلامیامان ایران.