سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین همایش فناوریهای پالایش در محیط زیست

تعداد صفحات: ۲۱

نویسنده(ها):

محسن کیان – دانشجوی کارشناسی ارشد رشته مهندسی شیمی گرایش محیط زیست
محمدصالح یوسف نژاد –

چکیده:

دراین مطالعه کارایی سیستمهای لجن فعال متعارف و راکتور زیستی غشایی در تصفیه فاضلاب مصنوعی نشاسته مورد بررسی قرارگرفت و عملکرد آن ها با یکدیگر مقایسه گردید بدین منظور یک راکتور زیستی غشایی و یک سیستم لجن فعال متعارف که شامل حوض هوادهی و حوض ته نشینی بوده است طراحی و ساخته شد خوراک مورد استفاده در این مطالعه مصنوعی نسبت BOD:N:P آن برابر ۱۰۰:۵:۱ و نسبت BOD:COD برابر ۰/۷ بوده است به منظور راه اندازی هر دو سیستم مقدار لجن از تصفیه خانه فاضلاب شهری تهیه و به درون آنها تلقیح گردید و با افزایش تدریجی غلظت خاش در خوراک ورودی به تصفیه فاضلاب نشاسته سازگار گردیدند. کارایی این سیستم ها در زمان های ماند هیدرولیکی ۲۲ ، ۱۸ ، ۱۲ و ۶ ساعت که تامین کننده بارهای الی ۲/۷۲kg COD/m3.d و ۳/۳۳kg COD/m3.d و ۵kg COD/m3.d و ۱۰kg COD/m3.d بوده اند بررسی شد. مشاهده شد راکتور زیستی غشایی در هر ۴ زمان ماند هیدرولیکی ۹۹% از خاش ورودی را حذف کرده است و درطول مدت ازمایشات دارای پایداری بیشتری به نسبت سیستم لجن فعال متعارف بوده است سیستم لجن فعال متعارف نیز در زمانهای مانند هیدرولیکی ۲۲ و ۱۸ ساعت حدود ۹۷% از خاش ورودی را حذف کرد ولی باکاهش زمان ماندهیدرولیکی بازده حذف خاش در آن کاهش یافت و در پایان زمان ماند هیدرولیکی ۶ ساعت به ۸۸% رسید.