سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: دومین همایش ملی علوم و تکنولوژی بذر

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

رضا سلیمان نژاد – دانشجوی کارشناسی ارشد علف هرز دانشگاه آزاد اسلامی واحد مشهد
علیرضا سوهانی دربان – استادیار دکتری عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد مشهد
علی باقرزاده چهار جوئی – استادیار دکتری عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد مشهد
علیرضا حیدریان – کارشناس ارشد علف هرز

چکیده:

به منظور بررسی تاثیر علفکشهای مختلف بر کنترل گونه های علف هرز پهن برگ مزارع پیاز آزمایشی به صورت فاکتوریل د رقالب طرح بلوک های کامل تصادفی در ۱۴ تیمار و ۴ تکرار د رشهرستان مشهد به اجرا درآمد. عامل اصلی عبارت است از: چهار علفکش ایمانزاتاپیر (پرسوئیت)، آیوکسینیل (توتریل)، اکسی فلورفن (گل) و بروموکسینیل + ام سی پی آ (برومایسید). عامل فرعی شامل ۱۰۰ و ۷۵ و ۵۰ درصد دوز توصیه شده هر علف کش. فاکتورهای مورد مطالعه عبارت از : وزن تر غده، ماده خشک برگ، قطر غده، تعداد برگ و طول برگ پیاز. مهمترین گونه های علف هرز موجود در این آزمایش عبارتند از: سلمه تره (Chenopodium album)، تاج خروس (Amaranthus retroflexus) ، پیچک (Convulvulus arvensis) و گل گندم (Centurea spp). نتایج نشان داد که اثر غلظت در کنترل علف هرز معنی دار نیست که علت آن می تواند در تراکم کم گونه های موجود در مزرعه و شرایط آب و هوایی منطقه باشد. همچنین نتایج نشان داد که در ۲۰ روز بعد بعد از سمپاشی علفکش برومایسید به میزان ۸۲/۵۸ درصد باعث کنترل علفهای هرز گردید. اما در ۵۰ روز بعد سمپاشی و هنگام برداشت علفکش آیوکسینیل به ترتیب به میزان ۴۰/۱۰ و ۱۴/۳۵ درصد باعث کنترل گونه های علف هرز شد. مصرف علفکش آیوکسینیل باعث افزایش قطر غده، تعداد برگ و طول برگ پیاز به ترتیب به میزان ۵۷/۶۸ و ۵۲/۲۱ و ۵۷/۰۷ نسبت به تیمار عدم وجین شد. بیشترین درصد وزن تر غده و ماده خشک برگ به ترتیب با استفاده از علفکشهای اکسی فلورفن به میزان ۵۹/۱۱ و برومایسید ۵۶/۱۷ درصد نسبت به تیمار عدم وجین بدست آمد.