سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین همایش بین المللی مدیریت، آینده نگری، کارآفرینی و صنعت در آموزش عالی

تعداد صفحات: ۱۳

نویسنده(ها):

ام البنین صابر – کارشناس ارشد مدیریت آموزش
سکینه شاهی – استادیار دانشگاه شهید چمران
یدالله مهرعلی زاده – پروفسور دانشگاه شهید چمران

چکیده:

هدف از پژوهش حاضر، بررسی اثر بخشی ارتباطات سازمانی بین مدیران گروه های آموزشی با دانشجویان از دیدگاه دانشجویان دوره ی کارشناسی در دانشگاه شهید چمران اهواز بود. روش پژوهش، روش آمیخته (کمی و کیفی) بود. بدین منظور ۲۴۰ نفر از دانشجویان سال سوم و چهارم دوره ی کارشناسی از دانشگاه شهید چمران با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای انتخاب شدند. به ۲۱۰ نفر از آنها پرسش نامه داده شد و با ۳۰ نفر مصاحبه انجام گرفت. پرسش نامه ی مورد استفاده در این پژوهش، پرسش نامه ی محقق ساخته بود. روایی پرسش نامه با استفاده از روش روایی صوری و پایانی آن از طریق روش آماری آلافی کرونباخ محاسبه گردید که میزان آن ۰/۹۵ بود. ارتباطات سازمانی بین مدیران گروهها و دانشجویان از پنج بعد (ساختاری، محتوایی، فردی، نهادی و ارتباطات انسانی) مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان داد که ارتباطات سازمانی مدیران گروههای آموزشی با دانشجویان از نظر چهار بعد محتوایی، فردی، نهادی و ارتباطات انسانی و کل جنبه ها) در حد مطلوب و مورد انتظار ( با t-value=4) نبوده ست ولی از نظر بعد ساختاری در حد مطلوب و مورد انتظار (با t-value=3) بوده است. یافته ها همچنین نشان داد که ارتباطات انسانی کمترین و عنصر فردی بیشترین میانگین را در بین جنبه ها داراست. یافته های دیگر تفاوت معنی داری را بین دانشجویان گروه علوم انسانی و غیر علوم انسانی در اثر بخشی ارتباطات سازمانی بین مدیران گروههای آموزشی و دانشجویان نشان نداد. یافته ها همچنین نشان داد که بین دانشجویان دختر و پسر تفاوتی وجود ندارد اما بین این دو گروه (دختر و پسر) در زمینه ی جنبه ی ارتباطات انسانی تفاوت معنی داری وجود دارد. یافته های دیگر این پژوهش نشان داد که بین دانشجویان سال سوم و چهارم تفاوتی وجود ندارد و تنها تفاوت این دو گروه در زمینه بعد محتوایی بوده است.