سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: همایش گردشگری و توسعه پایدار

تعداد صفحات: ۱۲

نویسنده(ها):

مجید شمس – استاد گروه جغرافیا دانشگاه آزاد اسلامی واحد ملایر
شهریار خالدی – استاد مدعو دانشگاه آزاد اسلامی واحد ملایر
ناهید السادات میر عنایت – کارشناس گروه جغرافیای دانشگاه آزاد اسلامی واحد نجف آباد
محمد کاظم حاجیان – دانشجوی کارشناسی ارشد جغرافیا و برنامه ریزی توریسم دانشگاه آزاد اسلا

چکیده:

از جمله دگرگونیهایی که در دهههای اخیر در صنعت گردشگری به وجود آمده، تنوع فصلی آن است. توریسم زمستانی یکی از اشکال فصلی گردشگری است که در گذشته طبقات ممتاز اجتماعی میتوانستند از آن استفاده کنند، ولی امروزه به علت رونق گردشگری و وجود تسهیلات ارزان قیمت و عمومی شدن جریانهای گردشگری مورد توجه دیگر اقشار مردمی نیز واقع شده است. شهرستان های که دارای موقعیتهای مناسب کوهستانی و دامنههایبرف گیر هستند شرایط ایده آلی را برای گردشگری زمستانی به وجود میآورند. آنچه که به گردشگری زمستانی رونق میبخشد، شرایط و عوامل مناسبی است که به طور نسبی با یکدیگر در رابطه هستند. شهرستان کوهرنگ به دلیل شرایط طبیعی و همچنین برف گیر ی شرایط مناسبی جهت گردشگریزمستانه بوجود آورده است. بر این اساس جهت بررسی شرایط اقلیم آسایش گردشگری شهرستان کوهرنگ با استفاده از مدل TCIاز دادهای میانگین حداکثر دمای ماهانه و میانگین و متوسط رطوبت ماهانه و متوسط بارندگی ماهانه و ساعات آفتابی و سرعت باد در دوره آماری(۱۹۸۷-۲۰۰۵استفاده شد و با توجه به محاسبات انجام شده مشخص گردید که در شهرستان کوهرنگ ماههای آذر و دی و بهمن و اسفند مناسب ترین زمان جهت گردشگری زمستانه و به تبع آن ورزشهای زمستانه و جشنواره های برف و یخ می باشد.