سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: پنجمین کنفرانس سراسری آبخیزداری و مدیریت منابع آب و خاک کشور

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

فریده انصاری سامانی – دانشجوی کارشناسی ارشد آبیاری و زهکشی دانشگاه شهید چمران اهواز،دانشک
سعید برومندنسب – استاد دانشکده مهندسی علوم آب دانشگاه شهید چمران اهواز
اکبر رمضانی – کارشناس ارشدسازمان آب منطقه ای شهرکرد
کبری خیری شلمزاری – دانشجوی کارشناسی ارشد آبیاری و زهکشی دانشگاه شهید چمران اهواز،دانشک

چکیده:

دشت حاصلخیز سفیددشت با وسعتی حدود ۹۶۲ کیلومتر مربع در ۰۴ کیلومتری جنوب شرق شهرستان شهرکرد و۹۴ کیلومتری شمال غرب شهرستان بروجن واقع شده و بخشی از ناحیه ی ساختاری زاگرس چین خورده است. ازلحاظ تقسیمات استانی این منطقه متعلق به استان چهارمحال و بختیاری بوده و هم مرز غربی استان اصفهان است. در سالهای اخیر به علت حفر چاههای عمیق و نیمه عمیق و برداشت بیش از حد از آنها کیفیت آبهای زیر زمینی در ایندشت به ویژه در قسمت جنوبی تنزل نموده است. داده های هیدرو شیمی برای سالهای آبی ۲۸ ۲۹ و ۲۸ ۲۲ حاکی – – از یک روند افزایشی در پارامترهای کربنات و بیکربنات کلسیم، EC ، TDS و افزایش نسبی شوری، سختی و افزایشPH و درکل تنزل کیفیت آبهای زیرزمینی منطقه مورد مطالعه است. نوع آب منطقه بر اساس نتایج هیدروشیمی دادهها، بیکربناته کلسیک ) C2-S1 ( تشخیص داده شده است. افزایش سختی و متعاقب آن هدایت الکتریکی در این محدوده زمانی هفت ساله باعث سوق نوع آب از محدوده ) C1-S1 ( به سمت محدوه ) C2-S1 ( شده و به پیروی ازاین فاکتورها آب قابل شرب منطقه از محدوده عالی به سمت خوب تنزل پیدا کرده است. با توجه به لیتولوژی منطقه، بهره برداری بی رویه از آبخوان مذکور و کمبود نزولات جوی در سالهای اخیر و انحلال کلسیتهای اولیه ) primary calcite ( و ثانویه ) ( secondry calcite می تواند منشا افزایش سختی و انحلال فلدسپاتیک ) ( feldespatic solution از ماسه سنگها و آرکوزه های منطقه و همچنین انحلال کانیونهای تبخیری همچون هالیت ) (Nacl و سیلویت ) ( Kcl می تواند منشایی برای توجیه افزایش نسبی شوری باشد. در کل آب منطقه برای استفاده در کشاورزی مطلوب و نیمه مطلوب تشخیص داده شده است.