سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: یازدهمین همایش ملی بهداشت محیط

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

خدابخش نارویی – کارشناس گروه بهداشت محیط و حرفه ای معاونت بهداشتی دانشگاه علوم پزشکی
محمدرضا مرادی – کارشناس گروه بهداشت محیط و حرفه ای معاونت بهداشتی دانشگاه علوم پزشکی
احمد زورقی بومری – کارشناس گروه بهداشت محیط و حرفه ای معاونت بهداشتی دانشگاه علوم پزشکی
علیرضا حسینی – کارشناس گروه بهداشت محیط و حرفه ای معاونت بهداشتی دانشگاه علوم پزشکی

چکیده:

آب ناسالم ۱۰% کل بیماریها ۶۰% کل مرگ ومیرها در جهان است.منطقه بلوچستان دارای اقلیم گرم و خشک و از مناطق کم آب کشور است و دسترسی مردم به آب آشامیدنی نسبت به سایر مناطق کشور کمتر است.مردم به دلیل آب شرب و پایین بودن کیفیت آب آشامیدنی در دسترس علاقه زیادی به آبهای بیته بندی پیدا کرده اند. هدف از این بررسی کیفیت آبهای بسته بندی پیدا کرده اند . هدف از این بررسی کیفیت آبهای بسته بندی تولیدی و وارده به منطقه بلوچستان از نظر میکروبی و شیمیایی و قیاس آن با استاندارد ملی ایران بود. در این بررسی که یک مطالعه توصیفی مقطعی است نمونه های اب بسته بندی شده ۲۵ مارک ( انتخاب ، اوس ، آپا و….. ) جداول شماره (۱و۲و۳ ) جهت بررسی از اماکن عمومی و مراکز تهیه و توزیع و فروش مواد غذایی کلیه شهرهای بلوچستان برداشت شد و آزمایشات فیزیکی و شیمیایی و میکروبی با روش های مورد تایید استاندارد متد با دستگاه فتو متر ۷۰۰۰ صورت گرفت. ۷۶% مارکها دارای پروانه ساخت و ۲۴% مارک ها فاقد پروانه بودند و از نظر دارا بودن علامت استاندارد ۶۰% مارکها دارای علامت و ۴۰% مارک ها فاقد علامت بودند. در ۹۰% مارک ها از نظر کیفیت شیمیایی با بر چسب محصول و استاندارد ملی ، مغایرت وجود داشت.فلوئر و نیترات به ترتیب ۹۲% و ۱۰۰% با استاندارد ملی ایران در حداکثر مطلوب مغایرت داشت. میزان کدورات، سختی کل ، ۱۰۰% با استاندارد ملی (حداکثر مطلوب) مطابقت داشت.کلرور ، باقیماده خشک ،سولفات ، به ترتیب ۹۶% و۹۶% و ۹۲% با استاندارد ملی (حداکثر مطلوب) مطابقت داشت. از نظر PH 92% با استاندارد ملی ایران (حداکثر مطلوب و مجاز ) مطابقت داشت. از نظر کیفیت میکروبی ۴% مارک ها دارای آلودگی میکروبی بود.مطالعه حاضر نشان داد که اختلاف بین نتایج آزمون با برچسب آبهای بسته بندی و استاندارد ملی ایران در انواع مختلف مارک ها وجود دارد. بیشترین اختلاف در این بررسی مربوط به آزمون فلوئر و نیترات می باشد. که در اکثر نمونه ها قابل مشاهده است که این مسئله به روش تصفیه و نحوه کاربری آن بستگی دارد و استفاده دائم ار این آبها به عنوان شرب مشکلاتی را در پی خواهد داشتو همچنین در صورتی که توجهی به نوع تصفیه و گند زدایی اینگونه آبها توسط ارگان های نظارتی صورت نگیرد ، با توجه به گسترس استفاده از این آبها احتمال اینکه سلامت مصرف کننده به خطر افتد دور از انتظار نخواهد بود.