سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین همایش ملی زمین شناسی ایران

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

رحمان شریفی – عضو هیات علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد سمنان

چکیده:

حوزه آبخیز با دآور لرستان در بخش شمالی این استان واقع شده که با داشتن مساحتی بالغ بر ۱۵۴۲۱۰هکتار، در محدوده ای به طول شرقی ۵۲ ، ’۲۵، ۴۷درجه الی ۲ ’۱۹ ۴۸درجه و عرض شمالی ۸ ’۵۶ ۳۳ درجه الی ۱۹ ’۱۹ ۳۴درجه قرارگرفته است.این حوزه دارای ۳۶ واحدهیدرولوژی مستقل وغیرمستقل می باشد.اکثرواحدوسازندهای زمین شناسی منطقه مربوط به زمان های مزوزوئیک وسنوزوئیک بوده و زمان های پرکامبرین وپالئوزوئیک درمنطقه یک نبودکلی حاکم بوده است.ازنظر کیفیت منابع آب برای مصارف کشاورزی درمنطقه براساس استاندارد ویل کوکس دررده های خوب C2S1 برای مصرف کشاورزی(حدود۶۱/۵۰ درصد)،رده متوسط(C3S1 برای مصرف کشاورزی(حدود۲۷/۰۰ درصد) ورده نامناسب(C4S1 برای مصرف کشاورزی(حدود۱۱/۵۰ درصد)قرارداردوسهم بقیه رده های کیفیت آب صفرمی باشد.بررسی کیفیت آب از نظر شرب براساس طبقه بندی شولرحوزه ازنظرشرب حدود ۵۰/۰۰ درصددررده خوب،حدود ۳۸/۴۶ درصد در رده آب شرب قابل قبول ، حدود۱۱/۵۴ درصد دررده آب نامناسب برای شرب قرار گرفته است . منابع آب منطقه برایفعالیت های صنعتی از نظر خورندگی آب در رده خوبی قرار داشته اما از نظر رسوبگذاری دارای مشکلاتی است که باید مورد توجه قرار گیردا. زنظرTDS و EC که فاکتورهای مهمی دربحث کیفیت بوده برای چاه های مختلف تعیین شد