سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: یازدهمین سمینار سراسری آبیاری و کاهش تبخیر

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

مهدی ابراهیم پور – کارشناسی ارشد آبیاری زهکشی ، دانشگاه آزاد اسلامی واحد فیروزآباد
فرشید عارف – دانشجوی کارشناسی ارشد سازه های آبی ، دانشگاه شهید باهنر کرمان
سرور رضاپوریان –

چکیده:

کشاورزی به عنوان اصلی ترین منبع درآمد بسیاری از ساکنان استان چهار محال و بختیاری از جایگاه ویژه ای برخوردار است. کوهستانی بودن منطقه ، قرار گرفتن در یکی از سردترین مناطق کشور سطحی بسیار بالا از مشکلات عمده زارعان در این دشت محسوب می شود. تنها منبع تغذیه آب های زیرزمینی بارش های جوی است، که از اواسط اردیبهشت صورت می گیرد . کمبود پوشش فصل بارش با فصصل زراعی که عملا فقط د رتابستان می باشد ، همچنین به دلیل توپوگرافی ویژه دشت همه منابع کشاورزی از آبهای زیرزمینی می باشند. بدین جهت از سال ۱۳۸۰ تا ۱۳۸۸ از ۴۰ منبع کشاورزی که همگی از آبهای زیر سطحی بوده اند ، نمونه برداری ئ در آژمایشگاه شرکت آب منطقه ای استان چهار محال و بختیاری مورد آنالیز شیمیایی قرار گرفتند. نتایج حاصل از این آژمایش نشان داد که فاکتورهای pH و SAR و EC به ترتیب با میانگین ۷/۸۷ ، ۰/۳۹ و ۴۵۷/۱۰ میکروموس بر سانتیمتر همچنین غلظت عناصر پرمصرف کشاورزی از جمله Ca و Mg و Na و K و SO4 و Cl و HCO3 با ترتیب با میانگین ۵۶/۴۷ و ۱۸/۲۴ و ۱۳/۷۰ و ۰/۷۱ و ۳۱/۴۸ و ۲۰/۶۶ و ۲۲۳/۵۹ میلی گرم د لیتر اندازه گیری شدند و با استانداردهای بین الملل مقایسه گردیدند در این آنالیز کیفیت بر اساس RSC از لحاظ استاندارد ملی کشور در همه منابع مناسب است و بجز دو منبع که ابی شور ولی بلامانع برای کشاورزی داشتند مابقی از لحاظ شوری محدودیتی برای کشاورزی نداشتند. لازم به ذکر است فقط د رچهار منبع آب از لحاظ سدیمی در سطح خوب و د رمابقی عالی می باشد. سپس نمودار ویل-کوکس ترسیم و نتایج به صورت گرافیکی و با دقت بالا قابل مشاهده گردیدند.