سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: پنجمین همایش تخصصی مهندسی محیط زیست

تعداد صفحات: ۱۸

نویسنده(ها):

نگار هاشمی نیا – دانشجوی کارشناسی ارشدئ مدیریت محیط زیست- دانشگاه آزاد اسلامی واحد علو
فروزان فرخیان – استادیار و عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران و خوزستان-مدیر گر
افشین تکدستان – استادیار گروه مهندسی بهداشت محیط وعضو مرکز تحقیقات فناوریهای زیست مح

چکیده:

گسترش شهر ها و افزایش جمعیت ، سرعت روند ایجاد انواع موسسات و مراکز درمانی از جمله بیمارستان ها ی عمومی و تخصصی ، مراکز بهداشتی و درمانی ، کلینیک ها و پلی کلینیک ها ، زایشگاه ها ، آشایشگاه ها ، درمانگاه ها ، داروخانه ها ، آزمایشگاه های تشخیص طبی و کنترل کیفی دارویی و غذایی ، رادیولوژی ها ، واحدهای درمانی امدادی مجتمع های پزشکی و مطب ها را به شدت افزایش داده است . میزان مواد زائد بیمارستانی در یک بیمارستان به وسعت مرکز ، تعداد تخت بیمارستان ، و میزان پذیرش بیمار ، استفاده از وسایل و تجهیزات یکبار مصرف و سطح خدمات ارائه شده بستگی دارد لذا میزان مواد زائد بیمازرستانی در ایران از ۵/۱ تا ۳ کیلوگرم به ازای هر تخت برآورد گردیده است که حدود ۷۵ الی ۹۰ درصد پسماندهای تولیدی بیمارستانی را پسماندهای شبه خانگی یا معمولی و حدود ۱۰ الی ۲۵ درصد زائدات خطرناک بیمارستانی تشکیل می دهند که ۱۵ درصدآن را پسماندهای عفونی و آسیب شناختی،۱ درصد پسماندهای برنده و نوک تیز،۳ درصد پسماندهای شیمیایی و دارویی و کمتر از ۱ درصد پسماندهای ژنوتوکسیک ( پسماندهای پرتو زا و سایتوتوکسیک ) می باشد هدف از ارائه این مقاله علاوه بر شناخت کمی و کیفی پسماندهای خطرناک شیمیایی ، دارویی ،عفونی و پرتوزای بیمارستانی و سهم هر یک از اجرای تولیدی در بیمارستان به روشهای ذخیره سازی ، بی خطرسازی، تصفیه ودفع بهینه آنها پرداخته می شود