سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: شانزدهمین همایش انجمن زمین شناسی ایران

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

دکتر غفاری – دانشگاه آزاد اسلامی واحد مراغه(گروه زمین شناسی-آبهای زیرزمینی)
دکتر صدیق – دانشگاه آزاد اسلامی واحد مراغه(گروه زمین شناسی-آبهای زیرزمینی)
عادل افخمی نهند – دانشگاه آزاد اسلامی واحد مراغه(گروه زمین شناسی-آبهای زیرزمینی)

چکیده:

در چند سال اخیر ، شاهد افت هر چه بیشتر کمی و کیفی و بهم خوردن تعادل طبیعی منابع آب زیرزمینی هستیم و بیلان آب در کشور منفی است.بنابراین بااعمال مدیریتی صحیح و اجرای برنامه هائی مدون و اصولی ، علاوه بر جلوگیری از اتلاف منابع موجود ، موجب احیا و بازیافت منابع از دست رفته نیز شد.یکی از راهکارهای اساسی برای این منظور استفاده از طرحهای تغذیه مصنوعی است.بطوریکه اشاره گردید ، بیلان منفی سفره های آب زیرزمینی حاشیه شرقی و شمالی و شمال غربی دریاچه ارومیه و مشکلات کمی و کیفی آب از این نظر ، درصورت عدم توجه به راه حلهای چاره ساز موجبات زوال سفره های مذکور را فراهم خواهد شد.هدف از اجرای طرح تغذیه مصنوعی دشت شیرامین،بالابردن سطح آب زیرزمینی در آبخوان دشت مذکور ،آبخوانهای همجاور و استفاده بهینه از آبهای سطحی و رواناب موجود درمنطقه می باشد. باتوجه بوجود دریاچه ارومیه و آبخوان های مجاور و نیز خصوصیات زمین شناسی ، هیدرولوژی ، هیدروژئولوژی ، هوا و اقلیم شناسی بررسی کمی و کیفی طرح تغذیه مصنوعی دشت شیرامین مورد ارزیابی قرار می گیرد.پس از اجرای طرح و با توجه به فصلی بودن روانآب منطقه سطح متوسط آب به علت برداشت بیش از حد در حال افت بوده و طرح مذبور قادر به جلوگیری از هجوم املاح نبوده و غلظت مواد معلق و املاح آب زیرزمینی رو به افزایش است.و برای بهبود عملکرد این طرح اصلاحاتی مورد نیاز است.