سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: هفتمین کنگره علوم باغبانی ایران

تعداد صفحات: ۴

نویسنده(ها):

معصومه احمدی مجد – دانشجوی کارشناسی ارشد دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه آزاد اسلا
حسن ساری خانی – استادیار گروه علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه بوعلی سینا، هم
مهرداد چایی چی – عضو هیات علمی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان همدان
عبدالکریم کاشی – استاد گروه علوم باغبانی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه تهران،

چکیده:

این پژوهش به منظور بررسی روش های ضدعفونی و ریزازدیادی نرگس گونه Narcissus tazetta انجام گرفت. بدین منظور پیازهای این گونه نرگس از شمال کشور جمع آوری شد و پس از تیمارهای مختلف گندزدایی سطحی، ریزنمونه های دوفلسی پیاز در محیط کشت موراشیگ و اسکوگ (MS) کشت شدند. نمونه ها پس از کشت، در اتاقک رشد با شرایط ۱۶ ساعت روشنایی و ۸ ساعت تاریکی و دمای ۱±۲۵ درجه سانتگراد نگهداری شدند. کمترین میزان آلودگی در تیمار قرار دادن پیاز در آب گرم ۵۵ درجه سانتیگراد به مدت ۱۰ دقیقه و استفاده از هیپوکلریت سدیم مشاهده شد. برای بررسی شاخه زایی از هورمون بنزیل آدنین در چهار سطح (۰ و ۰/۵ و ۱ و ۲ میلی گرم در لیتر) استفاده شد. سپس برای افزایش شاخه زایی از هورمون ایندول استیک اسید در چهار سطح (۰ و ۰/۵ و ۱ و ۲ میلی گرم در لیتر) در ترکیب با ۲ میلی گرم در لیتر BA استفاده شد . صفات طول برگ و تعداد پیازچه پس از ۴ و ۶ هفته اندازه گیری شد. نتایج نشان داد اثر هورمون BA بر رشد طولی برگ ها در سطح احتمال یک درصد معنی دار شده و تولید پیازچه پس از ۶ هفته در سطح احتمال پنج درصد معنی دار شد. بیشترین رشد طولی برگ ها با میانگین ۲/۶۵ سانتی متر در محیط کشت حاوی ۲ میلی گرم در لیتر BA و کمترین رشد طولی برگ ها با میانگین ۰/۷۹ سانتی متر در تیمار شاهد مشاهده شد که با غلظت های ۰/۵ و ۱ میلی گرم در لیتر تفاوت معنی داری نداشت . اثر هورمون IAA در ترکیب با ۲ میلی گرم در لیتر BA بر رشد طولی برگ ها و تولید پیازچه معنی دار نشد و در بین غلظت های مختلف هورمون IAA اختلاف معنی دار مشاهده نگردید. استفاده از هورمون سایتوکینین برای تحریک رشد، افزایش رشد طولی برگها و تحریک به تولید پیازچه مؤثر بود.