سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: دومین کنفرانس برنامه ریزی و مدیریت محیط زیست

تعداد صفحات: ۱۱

نویسنده(ها):

مریم سادات موسوی – دانشجوی کارشناسی ارشد، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهرا
حمید امیر نژاد – استادیار اقتصاد منابع طبیعی، حمیدرضا غفارزاده؛ استادیار مطالعات توس
زهرا عابدی – استادیار اقتصاد نظری، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران

چکیده:

آلودگی میکروبی در محل اجرای طرح های شنا، تخلیه مستقیم پساب های مختلف ناشی از فعالیت های انسانی مجاور طرح، بعلاوه زباله ها و پسماندهای خانگی و … همگی بر افت کیفیت آب در شناگاه ها تأثیر منفی می گذارد و سبب کاهش احتمالی گردشگران، کاهش تمایل به پرداخت آنها و تعداد روزهای سفر آنها به استان مازندران می شود که می تواند نقش مهمی در کاهش درآمدهای توریستی شهرهای ساحلی استان داشته باشد. نتایج آنالیز میکروبی در ۳۷ شناگاه استان نشان دهنده آلودگی میکروبی بالاتر از حد استاندارد در ۱۲ شناگاه در نیمه اول سال ۹۰ و ۹ شناگاه از سال ۸۹-۸۲ بوده است. روش تحقیق در این مطالعه پرسشنامه ای بوده که ۳۹۳ گردشگر به صورت تصادفی انتخاب شدند. نتایح تحقیق نشان می دهد که ۵۵ درصد گردشگران بین ۱-۳ روز، ۵ درصد بین ۳-۵ روز، ۱درصد بین ۵-۷ روز، بعد از اطلاع از آلودگی تعداد روزهای سفر به استان مازندران را کاهش دادند و میزان تمایل به پرداخت ۱۸ درصد بین ۱۰۰۰۰-۰ ریال، ۱۴درصد بین۲۰۰۰۰-۱۰۰۰۰ریال، یک درصد بین ۳۰۰۰۰-۲۰۰۰۰ ریال، ۴ درصد بین ۴۰۰۰۰-۳۰۰۰۰ ریال و ۴ درصد بیش از ۴۰۰۰۰ ریال کاهش یافت. این نتایج نشانگر اثرات منفی آلودگی میکروبی در میزان تمایل به پرداخت گردشگران جهت استفاده از شناگاه های استان و کاهش تعداد روزهای سفر به استان و در نهایت کاهش درآمدهای گردشگری استان مازندران دارد. لذا توجه به مدیریت زیست محیطی محل های اجرای طرح های شنا در جهت کاهش آلودگی های میکروبی در این استان ضروری به نظر می رسد.