سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین همایش ملی زمین شناسی ایران

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

مسعود عسکری – کارشناس ارشد زمین شناسی اقتصادی و عضو باشگاه پژوهشگران جوان
مهرداد کریمی – دکترای زمین شناسی اقتصادی و عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد شیراز

چکیده:

کانسار مس پورفیری چاه فیروزه در ۳۵ کیلومتری شمال شهربابک قرار گرفته است. گسترده ترین و قدیمی ترین واحدهای سنگی منطقه، سنگهای آذرین ائوسن می باشند، که توده های وارتزمونزونیت، میکرودیوریت پورفیری و همچنین داسیت و آندزیت های نئوژن در آنها نفوذ کرده اند. در منطقه مذکور توده های نفوذی مولد دگرسانی می باشند وکانی زایی آنها اغلب با بافت پورفیری و ترکیب کانی شناسی پلاژیوکلاز و مقدار کمی آمفیبول به همراه بیوتیت و کوارتز است. آندزیت های نئوژن دارای درشت بلورهای پلاژیوکلاز، بیوتیت، هورنبلند بوده و در داسیت های نئوژن علاوه بر کانی های فوق کوارتز نیز مشاهده می گردد. دگرسانی در منطقه چاه فیروزه شامل انواع : پتاسیک، فیلیک، آرژلیک و پروپیلیتیک می باشد و عمده ترین کانی زایی در توده های نفوذی و آتشفشانی های ائوسن دیده می شود و منطبق با دگرسانی های پتاسیک و فیلیک می باشد.کانی های حاوی مس که عمده ی دگرسانی ها را در منطقه همراهی می کنند عبارتند از : مالاکیت، کالکوپیریت، کالکوسیت، کریزوکولا، پیریت و کمی کالکوپیریت. دگرسانی آرژلیک بطور تدریجی با دگرسانی فیلیک همراه می باشدکه با توجه به گسترش متوسط توده نفوذی مولد کانی زایی، سیلیسی شدن و عیار بالای مس در منطقه،کانسار مس چاه فیروزه در این برهه از زمان به لحاظ اقتصادی قابل بهره برداری واستخراج به شمار می آید.