سال انتشار: ۱۳۸۹

محل انتشار: چهارمین کنفرانس ملی مهندسی ارزش

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

مهدی خلیلی بندپی – دانشجوی کارشناس ارشد مهندسی صنایع دانشگاه علوم و فنون مازندران
مهدی پورمصطفی – دانشجوی کارشناس ارشد مدیریت صنعتی دانشگاه اصفهان
احمد داداشپورعمرانی – دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی مالی دانشگاه رجا قزوین

چکیده:

با بی ثبات تر شدن محیط سازمان ها در اثر عوامل متعددی از قبیل سرعت تغییر تکنولوژی، افزایش رقابت و رشد جهانی شدن دیگر هیچ تضمینی بر ای بقای بلندمدت وجود ندارد. در شرایط کنو نی تنها سازمان هایی دوام می آورند که چالاک باشند و بتوانند با سرعت مناسب به الزامات محیطی پاسخ دهند. برای غلبه بر چالش ها و توسعه پایدار، سازمان ها به دنبال استفاده از تکنیک ها و رویکرد های نوین اصلاح کارکرد در فرایند هایشان هستند لذا توجه به برنامه ها و طرح های مهندسی ارزش در سازمان ها از اهمیت زیادی برخوردار است. و با توجه اینکه فازخلاقیت سنگ بنای طرح های مهندسی ارزش می باشد و هر نوع بهبود و کاهش هزینه و ارزش ایجاد شده ای که در اثر اصلاح سیستم روی دهد بواسطه تولید ایده های ارزشمند در فاز خلاقیت مهندسی ارزش می باشد.از این رو در این تحقیق که در یک مرکز آموزش عالی انجام گرفته سعی میشود با استفاده از رویکردQFDفازی عوامل تاثیر گذار بر خلاقیت سازمانی به کمک کارشناسان،اساتید، دانشجویان، و خبرگان سازمان مربوطه و با توجه به ادبیات موضوع شناسایی و رتبه بندی شوند، تا با توجه به اولویت شان در برنامه کاری مهندسی ارزش مورد توجه قرار گیرند نتایج حاصل بیانگر آن است که رویکردQFD فازی می تواند توسط یک متدولوژی ساختار مند،در تعیین اولویت عوامل تاثیر گذار بر خلاقیت سازمانی در برنامه کاری مهندسی ارزش با موفقیت استفاده شود و با ارائه راهکار و طرح مناسب،در تمامی جنبه ها، موجب خلق ارزش شده و تاثیر مثبتی بر بهره وری سازمان در بلند مدت داشته باشند.