سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: دومین کنفرانس برنامه ریزی و مدیریت محیط زیست

تعداد صفحات: ۱۲

نویسنده(ها):

حسن فتحی زاد – دانشجوی کارشناسی ارشد بیابان زدایی
عطا صفری – دانشجوی کارشناسی ارشد آبخیزداری، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی س
علی یوسفی – دانشجوی کارشناسی ارشد بیابان زدایی
نسیبه پاکباز – دانشجوی کارشناسی ارشد زراعت

چکیده:

جهت تعیین میزان رسوبدهی یک حوزه بهتر است از آمار ایستگاههای رسوب سنجی استفاده گردد. البته این آمار در کشور ما خیلی کامل و دقیق نیست ولی به هر حال وضعیت نسبی از شرایط حوزه را در صورت تحلیل درست آمار در اختیار ما قرار می‏دهد. به دلیل اینکه در داخل محدوده مورد مطالعه هیچ ایستگاه رسوب سنجی وجود ندارد لذا امکان برآورد رسوب در حوزه و زیرحوزه‌های این منطقه از روش تحلیل دبی رسوب وجود ندارد‌. جهت رفع این مشکل و تعیین رسوب باید از روش های تجربی استفاده نمود. مدل های زیادی جهت تعیین میزان رسوب به طور مستقیم وجود دارند که در میان آنها مدل MPSIACبه دلیل لحاظ نمودن فاکتورهای بیشتر نسبت به سایر مدل ها برای برآورد رسوب حوزه در نظر گرفته شده است. مدل پسیاک اصلاح شده (MPSIAC)یک روش تجربی در برآورد فرسایش و رسوب می باشد. در این تحقیق با استفاده از نقشه های پایه و بازدیدهای میدانی، امتیاز ۹ عامل مؤثر در مدل MPSIACدر هر واحد کاری تعیین و با جمع کردن آنها میزان R (رسوبدهی) در هر واحد کاری و با توجه به نسبت مساحت آنها در کل حوزه به دست آمد. نتایج این تحقیق نشان می دهد که ضریب رسوبدهی در این حوزه ۷۴/۷۱ و مقدار رسوب ویژه آن ۱۷۱۷۴/۰ مترمکعب درکیلومترمربع در سال و وزن مواد رسوبی ۳۴۲۷/۸۱۰ تن در سال می باشد.