سال انتشار: ۱۳۹۴

محل انتشار: دومین همایش ملی گیاهان دارویی،طب سنتی و کشاورزی ارگانیک

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

شهلا شصتی – کارشناسی ارشد، علوم باغبانی، گرایش اصلاح فیزیولوژی گل و گیاهان زینتی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد گرمسار
مهدی جورابلو – عضو هیئت علمی، گروه علوم و مهندسی آب، دانشگاه آزاد اسلامی واحد گرمسار
الهام دانایی – استادیار، گروه علوم باغبانی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد گرمسار
وحید عبدوسی – عضو هیوت علمی، گروه علوم باغبانی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران

چکیده:

خشکی یکی از مهمترین عوامل محدود کننده رشد گیاهان سرتاسر جهان و شایع ترین تنش محیطی است. تنش خشکی با شروع یک تنش اکسیداتیو همراه است. به منظور بررسی اثر پراکسید هیدروژن به عنوان آنتی اکسیدان جهت کاهش صدمات ناشی از کمبود آب در گل همیشه بهار، آزمایشی به صورت فاکتوریل در قالب طرح کامل تصادفی با سه تکرار در شرایط گلخانه ای انجام شد. تیمارهای مورد آزمایش شامل سه سطح پراکسید هیدروژن، به صورت محلول پاشی (صفر، سه و شش میلی مولار) و سه رژیم ابیاری (دو، چهار و شش روز) بودند. در این آزمایش استفاده از محلول پراکسید هیدروژن و اثر متقابل آن با رژیم آبیاری در سطح احتمال ۱% معنی دار بوده است. به طوری که با افزایش فواصل آبیاری، تعداد گل و برگ، سطح برگ، محتوای آب نسبی اندام هوایی و ریشه، کاهش یافت. در تمام صفات بیشترین عملکرد در تیمار ۲ روز آبیاری و پراکسید هیدروژن، میلی مولار و کمترین میزان در تیمار ۶ روز آبیاری و پراکسید هیدروژن ۶ میلی مولار مشاهده شد. به نظر می رسد که در شرایط تنش کم آبی، محلول پاشی پراکسید هیدروژن تأثیر محسوسی بر خصوصیات ریخت شناسی در گیاه همیشه بهار ندارد.