سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: اولین کنفرانس ملی صنعت بتن

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

رضا حجتی – دانشجوی کارشناسی مهندسی عمران- (ساختمان های آبی)دانشگاه صنعت آب و برق شهید عباسپور*
مریم رضایی – دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی عمران-(آب های زیر زمینی) دانشگاه شهید عبا
نازنین اکبری – دانشجوی کارشناسی مهندسی عمران- (ساختمان های آبی) دانشگاه صنعت آب و برق شهید عباسپور

چکیده:

با توجه به رشد فزاینده استفاده از بتن اسفنجی به عنوان پوشش معابر در کشور های پیشرفته به دلیل مزایای فراوان زیست محیطی و اقتصادی ، زمان آن فرا رسیده است تا با مطالعه دقیق بر روی خواص ، ویژگی ها و نحوه ی ساخت این بتن ، شاهد رشد روز افزون استفاده از بتن اسفنجی به عنوان پو شش معابر در میهن عزیزمان باشیم . بتن اسفنجی یا متخلخلPCPC) نوع خاصی از بتن سبک غیر سازه ای است که به دلیل وجود فضای خالی و تخلخل بین ۱۵ % تا ۲۵ % می تواند به عنوان زهکش عمل نموده و و رواناب و آب باران را از خود عبور دهد . همچنین مقاومت فشاری ۷ روزه حدود ۲۱Mpa و نفوذ پذیری ۱۲۰ – ۱۳۰ L. min /m2 این بتن را به بستری مناسب برای پوشش معابر تبدیل کرده است. با مقایسه این پوشش با سایر پوشش های متداول که در ایران مورد استفاده قرار می گیرد می توان به برتری و کارایی این روش پی برد. لذا در این بررسی به ویژگی مصالح به کار برده شده و طرح اختلاط بتن اسفنجی برای سنگفرش خیابان با ترافیک کم و روش های ساخت و اجرای سنگفرش با این بتن پرداخته می شود و در نهایت نکاتی در انتخاب طرح اختلاط ، ضخامت لایه زیر اساس و تراکم بتن جهت بهره بردن از بتنی با دوام و در عین حال نفوذ پذیر ارائه می شود