سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: یازدهمین همایش ملی بهداشت محیط

تعداد صفحات: ۵

نویسنده(ها):

فلاح حیدرماه – کارشناس ارشد مهندسی بهداشت محیط مرکزبهداشت شماره ۱دانشگاه علوم پزشک
محمدجواد محمدی – کارشناس بهداشت محیط،گروه بهداشت محیط معاونت بهداشتی دانشگاه علوم پز
اطهر افلاکیان – کارشناس ارشد مهندسی محیط زیست مرکزبهداشت شماره ۲دانشگاه علوم پزشکی ا
آرزو زارعی – کارشناس بهداشت محیط،گروه بهداشت محیط معاونت بهداشتی دانشگاه علوم پز

چکیده:

بی تردید کمیت و کیفیت منابع آب شیرین به عنوان یکی از مهمترین مشخصه های توسعه پایدار، پیشرفت اقتصادی، صنعتی و کشاورزی کشورها به ویژه کشورهای در حال توسعه می باشد. از این رو پایش مستمر و موثر به منظور حفاظت از اینگونه منابع علاوه بر جنبه های زیست محیطی از سایر جنبه ها نظیر اقتصادی، صنعتی، کشاورزی و سلامت جامعه هم مورد نظر می باشد. این امر برای کشور هایی نظیر ایران که دارای ذخایر و منابع آب شیرین محدود و جزءکشورهای کم آب جهان می باشد بسیار حائز اهمیت است. لذادر مدیریت و حفاظت منابع آب، پایش وارزیابی مستمر کیفیت آبها اولین گام در بهره برداری اصولی اینگونه منابع می باشد. بدین لحاظ آزمایشهای فیزیکی و شیمیایی در پایش و ارزیابی وضعیت کیفی آبهای سطحی کافی نبوده و زیست آزمونی بعنوان مکمل آزمایشات فیزیکو شیمیایی می بایست مدنظر قرار گیرد. در این مطالعه که از نوع توصیفی- مقطعی بوده با استفاده از دو شاخص بیولوژیکی اروپایی دو نقطه بالادست و پایین دست رودخانه زاینده رود در نظر گرفته شده و طی شش دور نمونه برداری ۸ پارامتر اصلی کیفیت آبهای سطحی نظیر DO ،COD ،DO ،BOD % ، کدورت ، EC ، درجه حرارت و TDS اندازه گیری شده و با دو اندیکس حیاتی ترنت و چاندلر مورد مقایسه قرار گرفتند. با انجام این تحقیق و بررسی پژوهش های مشابه که در گذشته بر روی این رودخانه وسایر رودخانه های کشور انجام شده مشخص گردید استفاده از شاخصهای اروپایی و آمریکایی در زیست آزمونی کیفیت آب رودخانه های کشور بدلیل اختلاف شرایط جغرافیایی و تفاوت در تنوع گونه های آبزی خالی از اشکال نبوده و مستلزم شناسایی کامل گونه های آبزی و تهیه جداول و شاخصهای خاص جهت رودخانه های کشور است.