سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: هفتمین کنگره علوم باغبانی ایران

تعداد صفحات: ۳

نویسنده(ها):

علیرضا رحیمی – دانشجوی مقطع کارشناسی ارشد و کارشناسی پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانش
علی عبادی – استاد و دانشیار گروه علوم باغبانی پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه
محمد رضا فتاحی مقدم – دانشجوی مقطع کارشناسی ارشد و کارشناسی پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانش
سید محمد جواد هاشمی – دانشجوی مقطع کارشناسی ارشد و کارشناسی پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانش

چکیده:

در برنامه اصلاح انگور، برای بهدست آوردن ارقام برتر جهت مصارف تازه خوری و کشمشی، ارقام بیدانه عسکری، یاقوتی، بیدانه سفید و بیدانه قرمز به عنوان والدهای پدری و ارقام موسکات هامبورگ، قزل اوزوم، دیزماری، رجبی سفید، علی بابا، الحقی قرمز و تبرزه به عنوان والدهای مادری انتخاب گردید. از مجموع ۱۶۰۰ نتاج بهدست آمده ۳۸۵ نتاج باردهنده حاصل ۲۸ تلاقی در طی سال ۱۳۸۹ مورد ارزیابی قرار گرفت. برای ارزیابی نتاج از هر بوته سه خوشه به طور تصادفی انتخاب و صفات مربوط به خوشه برای آنها ثبت شد. از هر خوشه پنج حبه به تصادف انتخاب و صفات مربوط به حبه در آنها بررسی شد. برای ارزیابی صفت استنوسپرمی از هر خوشه ۱۰ حبه انتخاب شد. نتاج بهدست آمده بر اساس متوسط وزن تر یک بذر یا شبه بذر به چهار کلاس کاملاً بیدانه، تا حدی بیدانه، تا حدی دانه دار و کاملا دانه دار تقسیم شدند در بین کل نتاج ارزیابی شده ژنوتیپ های A166 ، A213 ,B167 ,D187 ,G113 ,G122 ,G189 ,K183 ,K48 ,S113 ,S177 ,S191 S76 در کلاس کاملا بیدانه قرار گرفتند. همچنین برخی از ژنوتیپ های نسبتا بیدانه تا کاملا دانه دار از جمله C92 ,F130 ,G1 ,I116 ,I120 ,J107 ,K140 Q118 ,R125 ,R52 ,R60 ,S190 دارای صفات مطلوبی از جمله بیدانگی نسبی و بزرگی حبه بودند که باید مورد توجه قرار گیرند.