سال انتشار: ۱۳۸۸

محل انتشار: همایش بین المللی خلیج فارس

تعداد صفحات: ۱۵

نویسنده(ها):

آزاده اربابی – عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد اسلامشهر، دکتری رشته اقلیم شن
فریبا نصرتی – مدرس دانشگاه آزاد اسلامی واحد اسلامشهر – شهر ری، کارشناس ارشد رشته اق
میثم صابری – دانشجوی مقطع کارشناسی رشته جغرافیا در برنامه ریزی شهری.

چکیده:

منطقه خلیج فارس با دارا بودن حدود ۶۶ درصد نفت خام و ۳۵ درصد گاز طبیعی جهان بزرگترین مخزن طبیعی انرژی در دنیا است واهمیت جهانی خود را مطرح نموده است.خلیج فارس خاستگاه ثروت کشورهای پیرامون خود و عرصه ی قدرت کشورهای صنعتی جهان است. کشورهای ساحلی برای تعیین مرز و قلمروهای دریایی از دیدگاه جغرافیای سیاسی و حقوق بین المللی ، تلاشهای فراوانی را انجام داده و مباحث مربوط به مرز دریایی همواره مطرح می باشد. اقتصادهای فقیر از لحاظ منابع طبیعی اغلب در زمینه ی رشد و توسعه ی اقتصادی از کشورهای دارای منابع طبیعی غنی، پیشرفته تر هستند. ایران دارای بیشترین میادین مشترک در خلیج فارس می باشد. علیرغم تاریخ نسبتاً طولانی فعالیت شرکت نفت فلات قاره، در بهره برداری از منابع نفتی خلیج فارس، به علت استخراج بیشتر نفت خام توسط کشورهای همسایه طی سالهای اخیر، در حال حاضر مهاجرت نقت از بخشهای ایرانی میادین مشترک در حال تبدیل شدن به یک مشکل اساسی می باشد. در این مقاله سعی شده است که تأثیر یکپارچگی اقتصادی در میان کشورهایی که از منافع اقتصادی و پیونهای سیاسی مشترک برخوردار هستند را در توسعهی پایدار منطقه بررسی نماییم. کشورهای این حوزه دارای مرز مشترک هستند و وابستگی فضایی آنها بر سطح جریانات تجاری آنها اثرگذار است