سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: شانزدهمین همایش انجمن زمین شناسی ایران

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

جواد پسند معصومی – گروه زمین شناسی، دانشکده علوم پایه، دانشگاه آزاد اسلامی واحد لاهیجا
علیرضا گنجی – گروه زمین شناسی، دانشکده علوم پایه، دانشگاه آزاد اسلامی واحد لاهیجا
محمدرضا انصاری – گروه زمین شناسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد چالوس
محمد مدرس نیا – گروه علوم پایه، دانشگاه آزاد اسلامی واحد رشت

چکیده:

کانی سازی سولفیدی سرب و روی در شکل گالن و اسفالریت همراه با مقادیر کمتری از پیریت، درون سنگ های کربناته سازند مبارک در منطقه مورد مطالعه رخ داده است. کانه زایی از نوع دگرزاد (اپیژنتیک) بوده و از روند عمومی گسل ها در منطقه پیروی کرده است. بافت غالب در کانسنگ ها، بافت رگه ای و پرکننده فضای خالی میباشد. براساس مطالعات ژئوشیمیایی عناصر کمیاب و عناصر نادر خاکی (REE) نتیجه می شود که، منشأ فلزات کانسار ساز در کانی سازی سولفیدی سرب و روی در منطقه مورد مطالعه، سنگ های کربناته ی میزبان کانی سازی (پالئوزوئیک بالایی) در کانسار است. از نظر ارتباط ژنتیکی، توده کوارتز مونزونیتی- مونزودیوریتی اکاپل (به سن ائوسن بالایی- پالئوسن زیرین) که در مجاورت کانسارهای سرب و روی مورد مطالعه واقع شده است نقش منبع حرارتی لازم جهت گرم نمودن سیالات کانسار ساز را ایفا میکند. به نظر میرسد منشأ سیالات گرمابی کانسارساز در منطقه ی مورد مطالعه، آب های سطحی و پر اکسیژن جوی (متئوریک) بوده که در اثر مجاورت توده ی نفودی اکاپل گرم و پس از چرخش درون واحدهای میزبان کربناته ی غنی از فلزات پایه، این عناصر را در خود حل و پس از انتقال درون درز و شکاف ها و شکستگی های گسلی سنگ میزبان ته نشست داده است.