سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: چهارمین کنفرانس مدیریت منابع آب ایران

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

سلمان سوری – دانشجوی کارشناسی ارشد زمین شناسی مهندسی دانشگاه فردوسی مشهد
محمد غفوری – دکترای زمین شناسی مهندسی و استاد دانشگاه فردوسی مشهد
طاهر فرهادی نژاد – دانشجوی دکترای زمین شناسی اقتصادی
وهاب امیری – دانشجوی کارشناسی ارشد هیدروژئولوژی

چکیده:

دراین تحقیق با استفاده از روش ژئوالکتریک که یکی از روشهای پرکاربرد ژئوفیزیکی می باشد به بررسی ساختار هندسه تعیین عمق و ضخامت واحدهای آبخوان دشت رومشگان پرداخته شده است بررسی مقاطع ژئوالکتریکی تهیه شده از ۵ پروفیل و ۱۹ سونداژ برداشت شدهاز این منطقه نشان میدهد که این آبخوان در بیشتر نقاط دارای ساختاری ۴ لایه ای بوده که لایه دوم با دانه بندی ماسه ای و شنی به عنوان لایه آبده معرفی می شود ضخامت آبخوان و شیب سنگ کف از غرب به شرق دارای روند افزایشی می باشند مقادیر بالای RT در محدوده یجنوبی و شرقی این دشت نشان دهنده پتانسیل بالای آبدهی این مناطق می باشد که این نیز به دلیل درشت بودن دانه ها و ضخامت زیاد آبخوان و قسمت اشباع دراین منطقه است. تغذیه سطحی و احتمالا زیرزمینی دشت سیستمهایکارستی درمناطق شرقی و جنوبی مانع فرونشست دراین مناطق خواهد شد ولی در مناطق مرکزی می توان به دلیل برداشت بی رویه آب این مناطق را مستعد فرونشست دانست.