سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: چهارمین کنفرانس بین المللی توسعه نظام تامین مالی در ایران

تعداد صفحات: ۲۷

نویسنده(ها):

علیرضا ناصرپور – دانشجوی دکتری رشته مدیریت مالی

چکیده:

از دهه هشتاد میلادی به بعد دراثر برخی از تحولات در صنعت بیمه و محیط پیرامونی آن فعالان این صنعت به دنبال یافتن راه هایی به غیر از روش سنتی بیمهو بیمه اتکایی برای پوشش ریسک نهادهای بیمه ای که تحمل ریسک را برعهده میگیرند رفتند بیشتر این روشهای جایگزین انتقال ریسک مبتنی براستفاده از ظرفیت عظیم بازار سرمایه بوده و بهدنبال ایفای نقش مستقیم تری از طرف فعالان بازار سرمایه در ارایه حمایت های بیمه ای و بیمه اتکایی می باشد بخش اعظم جایگزین های انتقال ریسک که به اوراق بیمه ای اوراق مرتبط با بیمه ILS معروفند طی فرایند اوراق بهادارسازی ریسک به وجود آمده اند و در دو بخش بیمه های عمر و بیمه های اموال و حوادث گسترش و توسعهپیدا کرده اند این ابزارها دربخش بیمه اموال و حوادث دارای انواع متفاوتی هستند که سه نوع پرکاربرد این اوراق شامل اوراق تضمین زیان صنعت ILW اوراق سایدکار و اوراق بلایای طبیعی می باشند که قدیم ترین آنها اوراق تضمین زیان صنعت وجدیدترین آنها سایدکار است کهاز نوآوری های پس از طوفان کاترینا است. این نوشتار پس از تبیین مختصری از انواع این اوراق در پی بررسی چالشهای فقهی و حقوقی این اوراق در ایران است.