سال انتشار: ۱۳۸۹

محل انتشار: دومین همایش علمی سراسری دانشجویی جغرافیا

تعداد صفحات: ۵

نویسنده(ها):

حسن اروجی – دانشجوی کارشناسی ارشد جغرافیا – برنامهریری توریسم، دانشگاه تهران
محمد مولائی قلیچی – دانشجوی کارشناسی جغرافیا، گروه جغرافیای انسانی، دانشگاه تهران

چکیده:

دریاچه هامون به عنوان بزرگترین دریاچه آب شیرین ایران، نقش مهمی در اقتصاد مردم سیستان ایفا میکند، اما در یک دهه اخیر به علت بروز خشکسالی های متعدد، آسیب های شدیدی بر اقتصاد منطقه وارد شده است. هدف از این نوشتار بررسی پیامدهای اقتصادی ناشی از خشکسالی دریاچه هامون در حوزه های زراعت، باغداری، دامداری و شیلات است که با روش توصیفی- تحلیلی و اسنادی- کتابخانه ای و با استفاده از آمار این پیامدها و راهکارهای مقابله با آن بررسی شده است. عامل خشکسالی های معتدد که از اواخر سال ۱۳۷۷ آغاز شده است، بارش کم و کاهش دبی رود هیرمند و احداث سدهای متعدد بر روی این رودخانه در افغانستان میباشد. در مواقعپرآبی، بر اثر افزایش آب دریاچه، زمینهای حاصلخیزی برای زراعت و باغداری و مراتع سرسبز برای بسیاری از دامها به وجود می آید که با بروز خشکسالی، بسیاری از محصولات کشاورزی از سال ۱۳۷۷ تا ۸۱ و اخیرا از سال ۱۳۸۶ با کاهش شدید رو به رو شدند و بسیاری از دامداران نیز بیکار شده و به مشاغل کاذب روی آوردند. وجود پرندگان مهاجر برای شکارچیان و صید ماهی برای صیادان، منبع درآمد مهمی میباشد که با بروز خشکسالی، این مشاغل نیز دچار رکود شده اند