سال انتشار: ۱۳۸۹

محل انتشار: دومین همایش ملی تالاب های ایران

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

سیدمحمدمعین صادقی – دانشجوی کارشناسی مهندسی منابع طبیعی – جنگلداری دانشگاه شهیدچمران اه
علی بیننده – دانشجوی کارشناسی مهندسی منابع طبیعی محیط زیست
رضا بصیری – استادیار گروه جنگلداری مجتمع آموزش عالی بهبهان

چکیده:

درایران تیره گز با دو جنس و ۲۹ گونه بعد از تیره اسفناج بیشترین گونه های هالوفیت را دارا است عمده زیستگاه های آن خاکهای خشک بیابانی شوره زارها و مسیر آبهای جاری رودخانه ها آبگیرهای دائمی و فصلی است گونه های مهاجم Invasion Species ( گونه های غیربومی هستند که به زیست گاه های دست نخورده یا کمتر دست خورده حمله می کنند گز تمایل به گسترش به سمت توده های متراکم در امتداد کریدورهای جنگلهای حاشیه ی رودخانه دارد و رقابت تهاجم گرایانه با گونه های بومی انجام می دهد رودخانه طبق تعریف بازکنوانسیون رامسر از تالاب جزو تالابهای آب شیرین محسوب می شود گز باعث افزایش شوری خاک درمناطقی که تصرف می کند می شود به اوج رسیدن شوری در محیط شرایط مساعدتری را برای گز باعث شهموجب میشود گیاهان بومی کمتر بتوانند موفق شوند. پوشش گیاهی حاشیه اکوسیتم های آبی دارای عملکردهای زیادی می باشند.