سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: دومین همایش ملی مقابله با بیابان زایی و توسعه پایدار تالاب های کویری ایران

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

حامد شفیعی – دانش آموخته کارشناسی ارشد بیابان زایی
ایرج امیری – کارشناس ارشد منابع طبیعی
کورش امیری – کارشناس کشاورزی

چکیده:

بیابان زایی عبارت است از تخریب سرزمین درمناطق خشک نیمه خشک و نیمه مرطوب که به علت تغییرات آ بو هوایی و فعالیت هایانسانی رخ میدهد دشت سیستان و منطقه ای خشک درشرق ایران است که بیابان زایی از معضلات اصلی این منطقه است هدف اصلی از اجرای این تحقیق دوساله ارزیابی روند تغییرات پوشش گیاهی منطقه دردوره ۱۹۹۰-۲۰۰۶ می باشد درانجام این پژوهش ازنمونه گیری های صحرایی تصاویر ماهواره ای و نرم افزارها ی مرتبط بهره گرفته شد درابتدا نمونه گیری های صحرایی به روش سیستماتیک تصادفی در۲۶سایت معرف صورت گرفت که درهر سایت ۹ پلات ۱۰×۱۰ متر برداشت شد سپس پردازشهای لازم برروی تصاویر ماهواره ای صورت گرفت و شاخصهای گیاهی تولید شدند بین داده های پوشش زمینی و ارزش طیفی پیکسلهای متناظر آنالیز همبستیگ صورت گرفت بهترین نتیجه همبستگی از میان ۸۳ شاخص برآورد شده به ترتیب برای شاخصهای WDVI,NDVIab ، TSAVI2 ی MSAVI1 بدست آمد. تصاویر به دو کلاس پوشش و غیرپوشش طبقه بندی شد.