سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: پانزدهمین همایش انجمن زمین شناسی ایران

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

محمد حسینی – گروه مهندسی معدن، واحد خلخال، دانشگاه آزاد اسلامی، خلخال، ایران

چکیده:

ناپایداری دامنه بطور ساده ناشی از عملکرد گرانشی زمین می باشد که می تواند به آرامی بخزد، به صورت آزاد فروافتد و یادر امتداد یک سطح بلغزد و یا مانند دوغابی جریان پیدا کند. بوسیله روش های ژئوفیزیکی می توان حرکت زمین را بررسی کرد که از این روش ها می توان، روش های مقاومت ویژه، سلف پتانسل، روش الکترومغناطیسی، روش لرزه نگاری و غیره را ناپایداری دامنه بطور ساده ناشی از عملکرد گرانشی زمین می باشد که می تواند به آرامی بخزد، به صورت آزاد فروافتد و یا نام برد. عملیات صحرایی در این طرح شامل ۱۳ سونداژ ژئوالکتریک قائم (VES) بوده که کل منطقه طرح در سه پروفیل جداگانه C و B ، A مورد بررسی قرار گرفته که در کل سه لایه در همه مقاطع قابل تفکیک است. لایه اول با افزایش مقاومت مخصوص الکتریکی و ستبرای حداکثر ۳۵ متر بیانگر وجود مصالح عمدتا درشت دانه تا ریزدانه با وزن مخصوص بالا نسبت به لایه دوم می باشد. دومین لایه تفکیک شده با کاهش محسوس مقاومت مخصوص الکتریکی بیانگر وجود مصالح عمدتاریزدانه رس یا مارن می باشد که از عمق ۳۰ الی ۳۵ متر شروع گردیده و تا عمق حدود ۴۰ متر ادامه دارد که این لایه عمدتانفوذ ناپذیر می باشد و این وضعیت در تمام سونداژهای انجام شده دیده می شود که این عامل سبب می شود در هنگام بارندگی آب از محدوده های بالادستی و از لایه های بالایی که عمدتا نفوذپذیر هستند به داخل زمین نفوذ کرده و پس ازرسیدن به لایه نفوذناپذیر رس یا مارن با حالت صابونی، وزن مخصوص بالا و شیب تند، تحت تاثیر نیروی کشش ناپایدار گشته و سپس به سمت پائین دست حرکت نماید. اما آخرین لایه تفکیک شده با افزایش شدید مقاومت مخصوص الکتریکی، غیرقابل نفوذ بوده و سنگ بستر محدوده مورد بررسی را تشکیل می دهد. بنابر این با توجه به نتایج بدست آمده از تفسیر سونداژهای ژئوالکتریک نتیجه می گیریم که در محدوده مورد بررسی بعلت کاهش شدید مقاومت مخصوص الکتریکی در لایه دوم که می تواند از نوع عمدتا رس یا مارن نفوذ ناپذیر باشد لایه های بالایی با توجه به شیب ۳۰ درجه در اثر نیروی کشش وصابونی بودن لایه دوم به سمت پائین حرکت کند و زمین لغزش هایی مشابه این زمین لغزش موجود را بوجود آورد.