سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: دومین همایش علوم زمین

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

سیده اعظم موسوی – دانشجوی کارشناسی ارشد پترولوژی، دانشگاه بوعلی سینا همدان.
فرهاد آلیانی – استادیار، گروه زمین شناسی ،دانشگاه بوعلی سینا همدان.
محمد معانی جو – استادیار، گروه زمین شناسی ،دانشگاه بوعلی سینا همدان.
علی اصغر سپاهی گرو – استادیار، گروه زمین شناسی ،دانشگاه بوعلی سینا همدان.

چکیده:

توالی افیولیتی صحنه به عنوان بخشی از توالی افیولیتی زون جوش خورده زاگرس محسوب می گردد که البته در این مجموعه توالی کامل افیولیتی مشاهده نمی شود. کانی های اصلی مشاهده شده در این سنگ ها عبارتند از: پلاژیوکلاز، کلینوپیروکسن و کانی های ثانویه : کلریت و کلسیت و کانی فرعی اکسیدهای آهن می باشند، بافت های اصلی در این سنگ ها شامل: پورفیری، آمیگدالوئیدال و اینترگرانولار می باشند. به طور کلی لیتولوژی های غالب در این منطقه تحت تاثیر دگرگونی قرار گرفته اند و حفره ها اکثراً با کلسیت و کلریت پر شده اند خوردگی خلیجی و حاشیه های دندانه دار در فنوکریست های کلینوپیروکسن بیانگر یک حالت عدم تعادل و از شواهد آلایش پوسته ای در این بازالت هاست . با بررسی بازالت ها می توان به ماهیت آتشفشانی و محیط زمین ساختی منطقه مورد بررسی پی برد. زئولیتی شدن در دمای کم و بهوسیله سیالات گرمابی رخ می دهد، توسط ماکل های موجود در کلسیت بسته به این که به چه شکلی باشند می توان به بررسی دمای محیط پرداخت. که با توجه به ماکل های موجود در کلسیت های این منطقه دمای بالای ۲۰۰ درجه سانتیگراد پیشنهاد می گردد.