سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: شانزدهمین همایش انجمن زمین شناسی ایران

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

اکبر تاری زاده –

چکیده:

واگرایی پدیدهای است فیزیکوشیمیایی که بر اثر آن ذرات خاک رس در مجاورت آب چسبندگی خود را از دست داده و یکدیگر را دفع مینمایند، به طوریکه ذرات مذکور به صورت معلق در آب در آمده و به سهولت و با انرژی بسیار کمی از محیط شسته میشوند. یکی از عوامل عمده در تخریب و بیثمر شدن سدهای خاکی، پیدایش آبراهههای ناشی از آبشویی در بدنه و بویژه هسته نفوذ ناپذیر این سدها میباشد. لذا تحقیق و بررسی در مورد این خاکها از اهمیت ویژهای برخوردار بوده، تا با اتخاذ تمهیدات لازم از خسارات جبران ناپذیر پیشگیری شود. در مطالعه حاضر جهت بررسی واگرایی خاکهای مورد مطالعه، پس از بررسیهای مقدماتی صحرایی، آزمایش های فیزیکی شامل هیدرومتری دوگانه، پینهول و آزمایشات شیمیایی روی ۲۰ نمونه خاک انجام گردید که نتایج بررسیهای مقدماتی صحرایی و بررسیهای آزمایشگاهی نشان میدهد که مصالح قرضه مورد مطالعه در رده خاکهای با واگرائی کم تا متوسط قرار میگیرند.