سال انتشار: ۱۳۸۹

محل انتشار: سیزدهمین همایش ملی بهداشت محیط

تعداد صفحات: ۱۵

نویسنده(ها):

مهدی فرزاد کیا – دانشیار گروه مهندسی بهداشت محیط دانشگاه علوم پزشکی ایران
محمد امین کرمی – دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی بهداشت محیط دانشگاه علوم پزشکی ایران
مصطفی کریمایی – دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی بهداشت محیط دانشگاه علوم پزشکی

چکیده:

مشاهدات نشان میدهد که از سال ۱۹۷۰ کره زمین گرمتز شده است. این گرمایش عمدتا ناشی از افزایش گازهای گلخانه ای نظیر CO2,CH4 , N2O است . دفن بهداشت زباله یکی از عملیاتی است که منجر به تولید گازهای گلخانه ای می شود. هدف از این مطالعه بررسی پتانسیل انتشار گاز متان در محل های دفن زباله های شهری در ایران و راهکارهای کاهش آن می باشد. در این مطالعه میزان انتشار متان ناشی از دفن بهداشتی زباله در ایران با استفاده از روش (۲۰۰۰ ، IPCC ) بررسی شده است و همچنین مقدار متان منتشره ناشی از سه سناریو مختلف دفن و بازیافت زباله های شهری در ایران بررسی شده است . نتایج حاصل از این مطالعه نشان می دهد که میزان متان منشره ناشی از دفن غیر بهداشتی زباله های شهری در شرایط موجود در ایران ( سناریوی اول) ، ۱/۶۸۲ میلیون تن در سال بوده که معادل ۱۶۲/۷ کیلوگرم گاز متان به ازای هر تن از زباله های دفنی می باشد . بدین ترتیب در این شرایط ، سهم جهانی ایران در انتشار متان ناشی از دفن زباله های شهری ۴/۶۷ درصد از کل برآورد می گردد. با توجه به نتایج بدست آمده از این مطالعه ، تنها بهداشتی کردن دفن زباله های شهری در سناریوی اول و بازیافت متان حاصل از آن ( سناریوی دوم) انتشار گاز متان را تا میزان ۰/۷ میلیون تن در سال کاهش میدهد . همچنین بازیافت اصولی زباله های شهری در ایران تا مرز ۸۰ درصد و دفن بهداشتی زباله های مازاد به همراه بازیافت متان حاصل از آن ( سناریوی سوم) انتشار گاز متان زا تا میزان ۰/۱۵۸ میلیون تن در سال کاهش خواهد داد . بدین ترتیب پیشنهاد می گردد که عملیات دفن بهداشتی و بازیافت زباله های شهری به عنوان دو اقدام بسیار موثر در کاهش انتشار گاز متان در محلهای دفن زباله های شهری در ایران مورد توجه قرار گیرد.