سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: سومین کنفرانس بین المللی حوادث رانندگی و جاده ای

تعداد صفحات: ۱۱

نویسنده(ها):

لیلا عزیزی – کارشناس ارشد مهندسی عمران،برنامه ریزی حمل و نقل، سازمان راهداری و ح
عبدالرضا شیخ الاسلامی – استادیار، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه علم و صنعت

چکیده:

بدلیل تاثیر مثبت میانه در ایمنی و عملکرد خیابانهای شریانی به ویژه بزرگراههای حومه شهری، استفاده از دوربرگردانها در چند سال اخیرگسترش یافته است. به این ترتیب، دسترسی ها در طول خیابان محدود شده و فقط از طریق بریدگی هایی انجام می شود که به منظور عبور جریان در میانه تعبیه شده است. محل ایجاد دوربرگردان ها بر ایمنی و کارایی آن ها تاثیر مستقیم دارد و توصیه هایی در خصوص طراحی هندسی دوربرگردانها شامل فاصله از تقاطع، بریدگی میانه، شعاع گردش، تورفتگی و خطوط چپگرد و مقاطع تغییر خط توسط محققین ارائه شده است که در این مقاله ضمن بیان تاثیر هریک از عوامل به مطالعه چند نمونه از دوربرگردانهای اجرا شدهدر تهران پرداخته شده است. نتایج حاکی از آن است که با افزایش عرض خط، تعداد تصادف کاهش و با افزایش فاصله از محل تقاطع تصادفات جلو- عقب افزایش ولیکن تصادفات جلو- پهلو کاهش می یابد. شعاع گردش کم نیز تصادفات جلو-پهلو را افزایش می دهد