سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: اولین همایش بین المللی و ششمین همایش مشترک انجمن مهندسی متالورژی ایران

تعداد صفحات: ۱۴

نویسنده(ها):

اعظم همت آبادی – فوق لیسانس،دانشکده فیزیک، دانشگاه صنعتی شاهرود
علی بخشایشی – دانشجو دوره دکتری،دانشگاه آزاد اسلامی واحد مشهد، گروه فیزیک، مشهد ا
هادی عربشاهی – دانشیار، دانشگاه پیام نور
محمد قاضی – دانشیار،دانشکده فیزیک، دانشگاه صنعتی شاهرود

چکیده:

نانوذراتFePtمغناطیسی با فاز ۱L به دلیل مورد ناهمسانگردی مغناطو بلوری بالا توجه زیادی را به خود جلب کرده اند.نانوذراتFePt به دلیل کاربرد در ضبط مغناطیسی عمودی، مغناطیسهای دائمی و سنسورهای مغناطیسی دارای اهمیت میباشند. در این مقاله ، ما نتایج شبی هسازی مونت کارلو را در مقیاس اتم ی برای آلیاژهای FePt بررسی می کنیم. وابستگی مغناطش به پارامترهای خارجی (دما) و خواص ذاتی ذره (اندازه و نوع ناهمسانگردی، ساختار مغناطیسی) مطالعه شده است و دمای کوری آلیاژFePt از طریق شبیه سازی بدست می آید. تغییرات مغناطش سیستم دوبعدی و س هبعدی بر حسب دما محاسبه شده است. نتایج حاصل از شبیه سازی نشان می دهند که در سیستم با ناهمسانگردی بالا، مغناطش دیرتر به سمت صفر میل م یکند و هر چه گامهای مون تکارلو بیشتر می شود، مغناطش کاهش م ییابد. گام مون تکارلو نقش زمان را بازی میکند. هر چه گام مون تکارلو بیشتر باشد مانند این است که سیستم مدت زمان بیشتری با منبع گرمایی در تماس است. افزایش اندازه باعث افزایش دمای کوری سیستم می شود چرا که هر چه تعداد اسپینها بیشتر باشد به زمان بیشتری نیاز است تا اسپینها عکس و سیستم بینظم شود. بنابراین گذار فاز دیرتر اتفاق میافتد. نتایج بدست آمده توافق خوبی با داده های تجربی دارند