سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین کنفرانس بین المللی و سومین کنفرانس ملی سد و نیروگاههای برق آبی

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

فرشید ابراهیمی اوردکلو – دانشجوی کارشناسی ارشد عمران، گرایش آب، دانشگاه تهران
سهیل رضاپور – دانشجوی دکتری عمران، گرایش ساز ههای هیدرولیکی، دانشگاه تهران
مسعود منتظری نمین – استادیار دانشگاه تهران
رضا روشن – عضو هیئت علمی موسسه تحقیقات آب

چکیده:

آبگیرهای افقی یکی از مه مترین سازهای هیدرولیکی است که ب همنظور انتقال آب از مخازن سدها به سمت تجهیزات نیروگاهی مورد استفاده قرار م یگیرد. طراحی این آبگیرها و جانمائی آن در مخزن سد م یتواند یک حالت بهینه را برای آبگیری به دنبال داشته باشد. در زمان بهره برداری از سدهای نیروگاهی در مجاورت این آبگیرها پدید های به نام گرداب منجر به کاهش راندمان آبگیری و صدمه رساندن به توربین ها می شود. حداقل عمق استغراقی که در آن گرداب با هسته هوا اتفاق نم یافت د به عمق استغراق بحرانی معروف است، بدین معنا که در زمان بهره برداری باید تراز بهره برداری از این عمق بیشتر باشد تا ذرات هوا وارد آبگیر نشود و توربین ها ایمن بمانند. بنابرین شناختن عوامل موثر بر عمق استغراق بحرانی از اهمییت بالایی برخورداراست بدین منظور در این تحقیق با استفاده از مدل آزمایشگاهی و مدل عددیFluent این موضوع مورد بررسی قرار گرفته است