سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: چهارمین کنفرانس مهندسی معدن ایران

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

مهدی نجفی – دانشجوی دکتری استخراج معدن، دانشکده مهندسی معدن،نفت و ژئوفیزیک دانش
سیدمحمداسماعیل جلالی – دانشیار دانشکده مهندسی معدن، نفت و ژئوفیزیک دانشگاه صنعتی شاهرود
رضا خالوکاکایی – استاد دانشکده مهندسی معدن، نفت و ژئوفیزیک دانشگاه صنعتی شاهرود

چکیده:

درفرآیند گاز کردن زیرزمینی زغالسنگ(UCG: Underground Coal Gasification لایههای زغالسنگ باضخامتهای مختلف و در اعماق متفاوت بدون نیاز به عملیات معدنکاری سنتی با یک فرآیند پیشرفته ترمومکانیکی و شیمیایی به صورت بر جا در زیر زمین به گاز (عمدتاً ۴ CO و ۲ CO،H2،CH تبدیل میشود و گاز حاصله طی فرآیندهای نسبتا سًادهای به انواع محصولات حامل انرژی ازجمله متان، هیدروژن، منواکسیدکربن سوخت مایعCoal To Liquid: CTL و همچنین محصولات پتروشیمیایی همانند بنزن تبدیل میگردد. فرآیند سوختن زغالسنگ در زیرزمین منجر به ایجاد یک کاواک میگردد. عوامل زیادی بر روی رشد کاواک اثر میگذارند.این پارامترها را میتوان به دو دسته پارامترهای قابل کنترل (نرخ جریان ورودی، فاصله چاههای تولید و تزریق، زمان عملیات، درجه حرارت و….) و غیرقابل کنترل (رطوبت محتوی زغالسنگ، نوع زغالسنگ، ثابت محتوی مواد فرار، ثابت کربن زغالسنگ، درصد خاکستر، تخلخل و نفوذپذیری و …) تقسیم بندی نمود.در این تحقیق این نتیجهحاصل شده استپارامترهای عملیاتی بیشترین تاثیر بر روی گسترش کاواک دارند. این پارامترها شامل درجه حرارت، نرخ جریان آب و فشار گاز داخل کاواک و ترکیب اکسیدان تزریقهستند