سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: ششمین کنفرانس بین المللی زلزله شناسی و مهندسی زلزله

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

محسن تهرانی زاده – استاد دانشگاه صنعتی امیرکبیر
لیلا حاج نجفی – دانشجوی دکترای زلزله،دانشگاه صنعتی امیرکبیر
محمد مهدی کیومرثی – کارشناس ارشد زلزله،دانشگاه صنعتی امیرکبیر

چکیده:

پس از زلزله های ۱۹۹۴ نورثریج و ۱۹۹۵ کوبه خسارات و تلفات ایجاد شده در مناطقی از شهر که سازه های آن مناطق براساس ایین نامه های لرزه ای مدرن طراحی شده بودند محققین را برآن داشت تا به بررسی دقیق تری در مورد این دو زلزله بپردازند پس از تحقیقات فراوان اکثر خساراتوارده به خصوصیات ویژه ی زلزله های حوزه های نزدیک نسبت داده شد زلزله های حوزه نزدیک دارای ویژ گی هایی هستند که آنها را از زلزله های حوزه ی دور متمایز می کند این زلزله ها دارای شتاب بالاتر و محتوای فرکانسی محدودتری درمقادیر فرکانسی بالاتر نسبت به زمین لرزه های حوزه ی دور می باشند. با افزایش فاصله میان سایت و گسل مقادیر مولفه های افقی و قائم شتاب کاهش می یابد.