سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: همایش منطقه ای جنگلها و محیط زیست ضامن توسعه پایدار

تعداد صفحات: ۱۳

نویسنده(ها):

حامد نقوی – دانشجوی دوره دکتری جنگلداری دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری.
اصغر فلاح – دانشیار گروه جنگلداری، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری
حسن جهانبازی گوجانی – مربی پژوهشی و دانشجوی دوره دکتری جنگلداری دانشگاه علوم کشاورزی ومناب

چکیده:

جنگلهای زاگری یکی از منابع مهم و بزرگترین ناحیه رویشی جنگلی کشور به شمار می آید. حفاظت، احیاء وتوسعه این منابع از اولویتهای غیر قابل اجتناب به منظور حفاظت از منابع آب وخاک کشور است.جنگلکاری در ایستگاه های جنگلکاری یکی از برنامه های سازمان جنگل ها ومراتع در سه دهه گذشته بوده و استفاده از نهال و بذر گونه های بومی وغیر بومی یکی از روشهای متداول در این مدت به شمار می آید. از جمله در استان چهارمحال وبختیاری در سال ۱۳۶۳ با ایجاد محدوده قرق در کنار روستای تنگ کلوره، قسمتی از عرصه جنگلی تخریب یافته این منطقه به کشت مستقیم بذر اختصاص یافت، با گذشت ۲۵ سال از این اقدام با مراجعه به این منطقه تعداد ۳۰۰ عدد از نهالهای باقیمانده بلوط در ۳۰ لاین ودر هر لاین ۱۰ اصله نهال بطور تصادفی انتخاب و پارامترهای رویشی آنها از قبیل ارتفاع، قطر قطورترین شاخه در محل یقه، قطر تاج و تعداد جست آن اندازه گیری شد. بر اساس نتایج بدست آمده میانگین ارتفاع این نهالها ۶۳/۴۱ سانتیمتر بود که نشان دهنده رویش۲/۴۵ سانتیمتری در طی سال است