سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: پنجمین کنفرانس سراسری آبخیزداری و مدیریت منابع آب و خاک کشور

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

غلامرضا خسروی – دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه آبخیزداری، دانشگاه هرمزگان، بندرعباس، ا
احمد نوحه گر – دانشیار، گروه آبخیزداری، دانشگاه هرمزگان، بندرعباس، ایران
ایوب کرمی – دانشجوی کارشناسی ارشد ،گروه آبخیزداری، دانشگاه هرمزگان، بندرعباس، ا

چکیده:

وقوع سیلاب های مهیب در رودخانه، تهدیدی برای تاسیسات احداث شده و زمین های کشاورزی در مجاور آن محسوب می گردد. برای پیشگیری خسارت ناشی از وقوع سیلاب می بایست احتمال وقوع و بزرگی سیلاب های مهم رابرآورد نموده و با بکارگیری روشهای مناسب و تاسیسات خاص، اثرات سیلاب را کنترل کرد. یکی از روشهای متداول در براورد دبی حداکثر لحظه ای با دوره بازگشت های مختلف، استفاده از روابط تجربی می باشد که با توجه به سطح حوزه وبا در نظر گرفتن اثر عوامل اقلیمی، معمولا دارای ضرایب منطقه ای می باشند، در نتیجه کاربرد رابطه هایی که در یک منطقه به کار گرفته شده با همان ضرایب در منطقه دیگر می تواند اشتباه زیادی را بوجود آورد. هدف از این تحقیقبررسی ضرایب منطقه ای رابطه کریگر و فولر در مناطق خشک بوده، لذا براساس آخرین آمار منتشر شده از سویسازمان آب منطقه ای استان هرمزگان، آمار دبی های حداکثر لحظه ای چندین حوزه، در طی دوره آماری بالای ۵۲ سال جمع آوری گردید. و پس از آزمون همگنی و کفایت آماری، با استفاده از نرم افزار SMADA و محاسبه مجموعمربعات باقی مانده ) R.S.S. (، توزیعی که بیشترین برازش و انطباق را داشته انتخاب گردید و به تبع آن ضرایب رابطه های مذکور واسنجی گردید. نتایج این تحقیق نشان داد دامنه ضرایب رابطه کریگر و فولر در حوزه های مذکوردارای ارقام بالایی می باشند که دلالت بر حساسیت بالای سیل خیزی این مناطق دارد و این مسئله در برنامه ریزی ومدیریت منابع آب می بایست مد نظر قرار گیرد