سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: اولین همایش ملی بیابان

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

علی آذره – دانشجوی کارشناسی ارشد مدیریت بیابان دانشگاه تهران
غلامرضا زهتابیان – استاد دانشکده منابع طبیعی دانشگاه تهران
حسن خسروی – استاد دانشکده منابع طبیعی دانشگاه تهران

چکیده:

کشور ایران از جمله کشورهایی است که در کمربند بیابانی دنیا قرار گرفته است و این نکته باعث شده است تا در کنار مساله استعداد ذاتی ایران برای بیابانی شدن، برخورد نادرست انسان ها با منابع طبیعی این روند را تشدید کند. یکی از نکاتی که در اینجا باید به آن توجه شود مساله کشاورزی است که در کشور ما کمتر به آن اهمیت داده شده است. به همین منظور لازم است تا تحقیقاتی بر روی اراضی کشاورزی صورت گیرد تا برای هر منطقه مشخص گردد که آیا کشاورزی منجر به تخریب اراضی می شود یا خیر؟ با این هدف، شهرستان خاتم بعنوان منطقه مورد مطالعه انتخاب گردید و نقشه‌های مختلف منطقه شامل نقشه خاک، طبقات ارتفاعی و کاربری اراضی به کمک نرم افزارهای ArcGIS9.3 و ENVIتهیه شد. چهار کاربری غالب منطقه شامل اراضی آبی تک‌کشتی‏، اراضی آبی چندکشتی‏، اراضی باغی و اراضی مرتعی(تیمار شاهد ) به عنوان تیمارهای مورد مطالعه در نظر گرفته شدند، نمونه برداری از خاک انجام شد و فاکتورهای اصلاحیK، Pو N لایه سطحی خاک در عمق ۰ تا ۳۰ سانتیمتری که افق سطحی خاک است مورد بررسی قرار گرفتند. مطالعه فاکتورها در قالب طرح پلات‌های خرد شده نشان داد که در منطقه بین تیمارها اختلاف معنی‌داری وجود دارد و خاک منطقه از نظر ازت ‏و فسفر در رده‌ی خاک‌های نسبتاَ فقیر قرار دارد. مقایسه میانگین تیمارها به روش مقایسه دانکن برای همه ی فاکتورها به صورت جداگانه محاسبه شد و درنهایت اراضی باغی را به‌عنوان مناسب‌ترین تیمار واراضی مرتعی را بعنوان نامطلوب ترین تیمار برای خاک منطقه معرفی شد.