سال انتشار: ۱۳۸۸

محل انتشار: اولین همایش خانواده، دانشجو، دانشگاه

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

ابوالقاسم یعقوبی – استادیار دانشگاه بوعلی
معصومه باقرپور – عضو هیئت علمی دانشگاه بندرگز
محمدرضا ذوقی پایدار – دانشجوی دکتری روانشناسی

چکیده:

بهداشت روانی یکی از ارکان اصلی سلامت عمومی شخص است و به همین دلیل یکی از راه های مهم رشد و اعتلای هر جامعه حفظ بهداشت روان تمام افراد آن جامعه است باتوجه به نقش سرنوشت ساز دانشگاه ها برایهرجامعه ای حفظ و ارتقای سلامت روانیدانشجویان از اهمیت ویژه ای برخوردار است طی دهه های اخیر نقش اساسی خانواده درتامین و ارتقای سلامت روانی فرزندان توجه بسیاری از محققان روانشناسی را به خود جلب کردهاست بسیاری از پژوهشگران درتحقیقات خود از این ادعا حمات می کند که محیط خانوادگی خوب باعملکرد تحصیلی انتوایزل ۱۹۹۰ و تعامل مثبت تر با همسالان رابطهنزدیک دارد ساوین ویلیامز برندد ۱۹۹۰ سوزان مک کی ۱۹۹۶ براین باور است که داشتن دلبستگی ایمن بهوالدین می تواند به عنوان یکی از مولفه ای اساسی درسلامت روانی فرزندان به شماررود بنابراین بودن درکنار خانواده بخصوص دردوران تحصیل می تواند نقش تعیین کنده ای درکنار سایرعوامل درشکل گیری شخصیت و بهداشت روانی فرزندان ایفا نماید هدف پژوهش حاضر پاسخگویی به این سوال بود که سلامت روانی دانشجویان بومی و غیربومی چگونه است؟ و آیا بین سلامت روانی این دو گروه تفاوت معنی داری وجود دارد؟ روش اینت حقیق روش توصیفی بوده است