سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: همایش ملی علوم محیط زیست و توسعه پایدار

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

مقداد جورغلامی – استادیار دکتری جنگلداری دانشگاه تهران
مریم اتحادی ابری – دانشجوی کارشناسی ارشد جنگلداری
وحید ریزوندی – دانشجوی دکتری جنگلداری

چکیده:

هدف از این مطالعه ارزیابی و مقایسه اثرات زیست محیطی صدمه بتولید باقیمانده زادآوری و کمی کردن این اث رات بعد از عملیات بهره برداری با استفاده از دو روش بهره برداری شامل روش بهره برداری مکانیزه و حمل سنتی است ارزیابی صدمه بتوده باقیمانده بعد از عملیات بهره برداری درطول مسیر چوبکشی و حمل سنتی و همچنین برداشت نوارهای وینچ برایمطالعه صدمه به زادآوری با آماربرداری صددرصد انجام شد نتایج نشان داد که درنوارهای وینچ صدمه به زادآوری ۴۴ درصد و همچنین صدمه بدرختان باقیمانده در اطراف مسیرهای چوبکشی ۲/۳ است بیشترین میانگین مقدار صدمه ۹۷% به متر اول تنه وارد شده و همچنین در داخل محدوده ۴ متر از مرکز مسیر چوبکشی ۸۰% اتفاق افتاده است نتایج این بررس ینشان داد که در اثر حمل چوب به شیوه سنتی ۲۲ درصد از تجدید حیات عرصه جنگل خسارت دیدند ونکته قابل توجه این استکه در اثر این شیوه حمل چوب هیچگونه صدمه به درختان سرپا مشاهده نشد نتایج بطور آشکاری نشان میدهد که روش بهره برداری سنتی درمقایسه با روش بهره برداری مکانیزه صدمه کمتری به توده باقیمانده وارد می کند.